Την αγαπάω τη γυναίκα μου.
Πολύ.
Κι εκείνη μ’ αγαπάει.
Μάλλον.
Από τότε δε που μάθαμε πως θα έρθει στον όμορφο αυτόν αγγελικά πλασμένο κόσμο το παιδί μας, η κόρη μας, κάτι μέσα μας κάνει αυτή τη σχέση να φουντώνει, να θεριεύει, και να ανθίσταται σε κάθε πειρασμό και κάθε δολιοφθορά.

Έτσι, εχθές, μετά το μακελειό στο υπόγειο, η γυναίκα μου έδιωξε άρον άρον τη Σβετλάνα, που τη βοήθησε στο στυγερό της έγκλημα, και με τα ρούχα γεμάτα αίματα ήρθε στον καναπέ όπου εγώ αμέριμνος διάβαζα το τελευταίο τεύχος του “Παιδί & Νέοι Γονείς”. Tα χέρια της, βουτηγμένα στο βαθυκόκκινο υγρό, τυλίχτηκαν νωχελικά γύρω από τους ώμους μου και με τρυφερή φωνή μου ψυθίρισε: «Μωρό μου, κουράστηκα, μπορείς να μου τρίψεις λίγο την πλάτη;” σκορπώντας ταυτόχρονα πιτσιλιές ολόγυρα στο σαλόνι. Καθώς χάιδευα απαλά το στιλπνό της δέρμα προσπαθώντας να την ανακουφίσω, ένα υγρό και πλαδαρό “Σπλατς!” ακούστηκε από το υπόγειο. Γύρισα απότομα να αφουγκραστώ καλύτερα, αλλά εκείνη εξωφρενικά ήρεμα μου είπε: «Μην ανησυχείς, θα έπεσε η συκωταριά από τον πάγκο...»

Μετά από λίγο, και αφού όλοι νιώθαμε καλύτερα και πιο χαλαρά, κατέβηκα στο υπόγειο να ανάψω το θερμοσίφωνο για να κάνει εκείνη ένα ντουσάκι, γιατί αλλιώς μάλλον θα χρειαζόταν σύντομα να ξαναβάψουμε το σπίτι, μιας και οι λιλά τοίχοι δεν είναι και τόσο ωραίοι με μπορντοροδοκόκκινες πιτσιλιές επάνω τους. Δεν ταιριάζουν και με τις κουρτίνες που είναι ριγέ. Έτσι όπως άναψα το φως στο διάδρομο, δεν γινόταν να μην παρατηρήσω μια λίμνη αίματος που είχε σχηματιστεί έξω από την πόρτα του πλυσταριού. Έσπρωξα απαλά, κι ένα ανατριχιαστικό “Σκκκρρριτττσσς” μου αποκάλυψε τα hard evidence του διαπραχθέντος φονικού.

Πάνω στον πάγκο ένα άψυχο γυναικείο κορμί, στραγγιγμένο από όλα τα υγρά του, προσπαθούσε να ισορροπήσει ανάμεσα σε εργαλεία κηπουρικής και άπλυτες κάλτσες και σώβρακα. Το αριστερό χέρι της άτυχης νοσοκόμας, ταλαντευόταν σαν εκκρεμές στο πλάι του πάγκου, ενώ οι ξεσκισμένες φλέβες της είχαν αδειάσει το περιεχόμενό τους παντού ολόγυρα δίνοντας μια βαθυκόκκινη απόχρωση στο μέχρι πρότινος γαλάζιο πλυσταριό. Στο σημείο που κάποτε ήταν η κοιλιά της, έχασκε τώρα μια τεράστια τρύπα και όλα τα εντόσθια κρέμονταν ανήμπορα από τις όχθες αυτού του κόκκινου ηφαιστείου, που μόλις και συγκρατούσε στο κέντρο του λίγο πηγμένο πια αίμα και το σκουλαρίκι από τον αφαλό της κοπέλας. Τα άντερα μαζί με τη σκωληκοειδίτιδα είχαν κυλήσει μέχρι το δάπεδο και είχαν φτιάξει έναν εντελώς σουρρεαλιστικό πίνακα ζωγραφικής, έτσι όπως είχαν μπερδευτεί ακανόνιστα με τη σφουγγαρίστρα.

Άκουσα τον απορροφητήρα από την κουζίνα επάνω να ξεκινάει, κι ένα ελαφρύ τσιρτσίρισμα δήλωνε πως κάποιο τηγάνι ετοιμαζόταν για το βραδυνό μας.


Δεν έχασα καιρό. Άρπαξα το κλαδευτήρι που έχω για τους θάμνους κι άρχισα να τεμαχίζω το άψυχο κορμί. Όχι τυχαία όμως. Είχα σχέδιο. Έκοψα πολύ προσεκτικά τον λαιμό της κοπέλας. Μετά τα χέρια: στην αρχή τους καρπούς και μετά τους αγκώνες και τους ώμους. Κάθε κομμάτι που αποσυνδεόταν από τον κορμό το πέταγα πρόχειρα σε μια λεκάνη με τα swiffer που έχουμε για τα έπιπλα. Τα γόνατα ήταν αρκετά σκληρά κι έτσι χρειάστηκε να τα λιανίσω πρώτα μ’ ένα τεράστιο μεταλλικό σφυρί που το είχα για να σπάω πλακάκια. Μετά σχολήθηκα με τον κορμό. Μ’ έναν ελβετικό σουγιά που είχα πρόχειρο εκεί δίπλα, άρχισα να αφαιρώ ένα ένα, το στομάχι, το πάγκρεας, τους πνεύμονες, την καρδιά, φροντίζοντας ταυτόχρονα να τα καθαρίζω από όλες τις περιττές πέτσες και ξύγκια που ήξερα ότι αυξάνουν δραματικά τη χοληστερίνη.

Τελευταίο άφησα το κρανίο. Πήρα μια οδοντωτή λίμα από την κασέλα με τα σιδηρικά, κι άρχισα να πριονίζω σιγά σιγά το σκληρό κέλυφος. Έφτιαξα μια τέλεια περιφέρεια και με χειρουργικές κινήσεις αφαίρεσα το οστό. Ο εγκέφαλος της νοσοκόμας μου αποκαλύφθηκε σε όλο του το μεγαλείο, το οποίο εδώ που τα λέμε, δεν ήταν και τόσο μεγαλείο. Τον έπιασα πολύ απαλά, όπως πιάνεις ας πούμε ένα βρέφος, και τον απόθεσα σε ένα μικρό μπωλάκι που είχαμε για τα μανταλάκια. Έσβησα το φως κι ανέβηκα επάνω.

Το τηγάνι τσιρτσίριζε ακόμα πιο έντονα τώρα. Ακούμπησα την μικρή λεκάνη με τα εντόσθια στον πάγκο, κι άνοιξα το πάνω δεξιά ντουλάπι. Έβγαλα πάπρικα, κολίανδρο, θυμάρι, πιπέρι καγιέν, σκόνη μουστάρδας, κάρρυ, έναν μύλο για πολύχρωμα πιπέρια και δύο δαφνόφυλλα. Η γυναίκα μου με κοίταξε λαίμαργα. «Γιατί δεν πας να “τακτοποιήσεις” λίγο μέσα» της είπα, κλείνοντάς της το μάτι πονηρά. Πήγε.

Είχα καιρό να μαγειρέψω τόσο νόστιμο κρέας. Μυρωδιές ξεχασμένων παντοπωλείων από την Πόλη αναδύονταν στον αέρα καθώς γύριζα πλευρό στο κρέας μέσα στο τηγάνι. Άνοιξα μια μπύρα κι αναστέναξα. Δυστυχώς, έπρεπε να τ’ αφήσω λίγο περισσότερο απ’ όσο θα ‘θελα στη φωτιά, γιατί ο γυναικολόγος μας είπε πως τώρα που είναι έγκυος η γυναίκα μου δεν κάνει να τρώει σχετικά ωμά κρέατα. Πρέπει πάντα να είναι καλοψημένα. Ας όψεται. Μετά τον Μάϊο θα ντερλικώσω...

Όταν μετέφερα την πιατέλα με τα εδέσματα στην τραπεζαρία, ένα πολύ ρομαντικό σκηνικό με περίμενε. Πάνω στο τραπέζι υπήρχαν δυο καινούργια κηροπήγια, σε μέγεθος ανθρώπινου χεριού και σχήμα χούφτας. Μέσα τους έλιωνε νωχελικά από ένα λευκό κερί στο καθένα, σκορπώντας ένα ζεστό φως σε όλο τον χώρο. Στη ραφιέρα πίσω μου, όλα τα βιβλία ήταν στη θέση τους όρθια πλέον, καθώς δύο βιβλιοστάτες, σαν αγκώνες λυγισμένοι, τα στήριζαν γερά να μην πέσουν. Το τζάκι είχε φουντώσει για τα καλά, και μόλις που μπόρεσα να διακρίνω το περίεργο σχήμα ανθρώπινου ποδιού που είχαν τα πάνω πάνω κούτσουρα. Ένα περίεργο άρωμα ερχόταν από ‘κει, συστατικό κι αυτό της υπέροχης ατμόσφαιρας, για την ντελικατέσσεν βραδυά που θα ακολουθούσε.

Φάγαμε αργά και απολαυστικά. Με λίγο φρέσκο ψωμί που είχαμε ψήσει στο τζάκι λίγο πιο πριν, σκουπίσαμε και την τελευταία σταγόνα της σκούρας σάλτσας από τα πιάτα μας, ξεχνώντας για λίγο το αριστοκρατικό μας παρελθόν και τους κανόνες του σαβουάρ βιβρ. Μια γουλιά κόκκινο κρασί κύλησε κελαριστά στους ουρανίσκους μας.

Όταν τελειώσαμε της ζήτησα συγγνώμη για λίγο και βγήκα στον κήπο για ένα τσιγάρο. Τράβηξα μια βαθειά τζούρα βραδινού υγρού αέρα βορείων προαστείων, και άλλη μία από το τσιγάρο. Γύρισα κι είδα τα φώτα να λιγοστεύουν μέσα στο σπίτι. Πέντε λεπτά αργότερα, όλα ήταν στη θέση τους, κι εκείνη, μ’ ένα διάφανο μαύρο προκλητικό νυχτικό, με περίμενε νωχελικά στην άκρη του κρεβατιού. Η θεόρατη κοιλιά της και τα πρησμένα της στήθη μου δημιούργησαν υπερχείλιση τεστοστερόνης. Ξάπλωσα δίπλα της κι έσβησα το φως.

Λίγο πριν μπω μέσα της, μια σκέψη φτερούγισε στο μυαλό μου, και μ’ έκανε να χαμογελάσω λαίμαργα.

«Την Κυριακή θα φτιάξω παϊδάκια...»
.
.
.
.
.
.
.
.
.

50 Comments:

  1. MpinelikoMistress said...
    Είτε μαστουρένετε με αυθεντικό Αψέντι είτε με σκληρότερα ναρκωτικά.
    Να το κοιτάξετε.
    deadend mind said...
    δεν περίμενα τίποτα λιγότερο..
    θα ήθελα επίσης με την ευκαιρία αυτή να επαινέσω την αιθηση της οικονομίας που έχετε. τίποτα δεν πάει χαμένο.
    theorema said...
    Τζίζους δηλαδή!
    Σε τι κόσμο έρχεται το καημένο το παιδάκι?...
    Γκουλπ!
    Spy said...
    @ MpinelikoMistress:
    Μην ανησυχείτε. Οι παρενέργειες απ' το συνάχι είναι...


    @ deadend mind:
    Φυσικά. Δεν έχετε καταλάβει ότι περνάμε κρίση; Τρώμε τα πάντα.


    @ theorema:
    Α, όλα κι όλα!
    Μια χαρά κόσμος είναι το Άλφα του Κενταύρου!
    (τι; αφού εκεί είναι το μαιευτήριο)
    theorema said...
    Είστε παλαβός! :-)
    Μόνο αυτό σας λέω (όχι πως δεν το ξέρατε δηλαδή...) και τρέχω μακριά. Καλό σ/κ everyone!
    Aura said...
    xαχαχαχα

    Είστε απίθανος!

    :)
    βιολιστης στη στεγη said...
    Κακώς πετάξατε τα πόδια στο τζάκι.
    Ξέρετε τί καλό κάνει στο στομάχι ο πατσάς ποδαράκι;
    aa said...
    " Είστε σίγουρος ότι το καλούπι σας είναι κατάλληλο, για να αναπαραχθεί;" (ατάκα από το έργο "το βαλς του αποχαιρετισμού" του Κούντερα) Πάντως, η περιγραφή καθόλα "κυβιστική"! Ανατριχιαστικά δύσκολο να σταματήσεις την ανάγνωση... Μάλλον μου θυμίζει αυτά που υποστηρίζει ο Ρόζενταλ στην "Εξουσία των ψευδαισθήσεων".

    Υ.Γ. Όσο για το Κουντερικό ερώτημα... αστειεύομαι...
    ΦΙΛΙΑ
    Νεράιδα της βροχής said...
    να υποθέσω πως δίπλα στο τζάκι τις κρύες νύχτες του χειμώνα θα διαβάζετε στο παιδί, με το καλό, τον δράκουλα των καρπαθίων;

    :)

    φιλιά βρόχινα...
    Τσαλαπετεινός said...
    Κρατήσατε βλέπω στο αρχείο σας το πρωτοσέλιδο του Εθνους -καλοκαίρι του 87 - και αντιγράφετε το θύτη.
    Αντιβίωση, κρύες κομπρέσες...και περισσότερη μελέτη του "Νέοι γονείς και παιδί".
    if.. ιγένεια said...
    Εγω παντως φοβηθηκα! (μαμα μου..)
    b|a|s|n\i/a said...
    θα βάλετε αγγελία για νταντά;
    manetarius said...
    Ένα θα σας πω αγαπητέ κι ελπίζω να το ακούσετε και να το βάλετε καλά στο μυαλό σας: Μην βλέπετε τις ειδήσεις με τον Πρατεντέρη... και αν είναι δυνατόν πετάξτε την τηλεόρσαη σας παρόλο που την πληρώσατε κερατιάτικη!

    υ.γ. καλή όρεξη (καλέστε και καναν άνθρωπο να του κάνετε το τραπέζι.. μόνοι σας θα τη φάτε ολόκληρη γυναίκα;)
    blogrehab said...
    Πολύ γκουρμέ τα βόρεια προάστεια, μπράβο!
    "Ground Control to Major Tom" said...
    Τελικά ουδέν κακό αμιγές καλού...

    Τα ζωάκια που έχετε μέσα σας πρέπει να χόρτασαν μέτα από όλα αυτά...

    Pas mal... ;)

    Kαλημέρες!
    neni said...
    Σιγά,ένας λιγότερος.Κ αυτή σας αγαπάει σας διαβεβαιώνω εγώ.
    Valisia said...
    Βλέπω την αγαπημένη σας κόρη με το που γεννιέται να ζητάει ανθρώπινο αίμα.Αφήστε που στην βάφτιση θα μπει μες στην εκκλησία και θα γλείφει και τα δάχτυλά της.Αυτοί οι παπάδες είναι τροφαντοί κι ότι πρέπει για ένα πλήρες γεύμα.
    Spy said...
    @ theorema:
    Μον Ντιε!
    Τι τρόποι;


    @ Aura:
    Απύθμενος...


    @ βιολιστής στη στέγη:
    Μα δεν είχαμε μεθύσει! Αφήστε που μας είχαν τελειώσει και τα ξύλα και δεν έχουμε μία...


    @ aa:
    Έχετε καταπιεί την βιβλιοθήκη σας;
    (αν ναι, ήταν νόστιμη;)
    Spy said...
    @ Νεράιδα της βροχής:
    Μη σας πω, και Μπορίς Βιάν για αρχή.


    @ Τσαλαπετεινός:
    Επιτρέψτε μου να σας διορθώσω: Ο Φραντζής δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένας φτηνός και κακόγουστος μιμητής μου. Μα είναι δυνατόν να σκορπίσει όλα αυτά τα θεσπέσια εδέσματα σε σακούλες σκουπιδιών και να τα πετάξει; Κρίση δεν είχαν τότες;
    (επίσης εγώ την αγαπάω τη γυναίκα μου...)


    @ if.. ιγένεια:
    Λογικό, μικρό κορίτσι είστε...


    @ b|a|s|n\i/a:
    Γιατί; Δεν σας φτάνει το εισόδημα από την ανάπτυξη του crm;
    Spy said...
    @ manetarius:
    Αυτός ο Πρατεντέρης που λέτε, σε ποιό κανάλι λέει τις ειδήσεις; Σε κανένα δορυφορικό μήπως;
    (ελάτε την Κυριακή που θα 'χουμε παϊδάκια, μη φέρετε κρασί, θα πιούμε ένα κοκκινέλι που έχω φυλαγμένο από προχθές...)


    @ blogrehab:
    Είστε σίγουρος; Διότι εμείς δεν μένουμε εκεί και δεν ξέρουμε. Το αεράκι ερχόταν απ' αυτήν την κατεύθυνση...
    (what a name!)
    Καλωσήρθατε στη ψυχιατρική μας πτέρυγα. Έχουμε κι άλλες βέβαια, περιηγηθείτε ελεύθερα.


    @ Ground Control to Major Tom:
    Έχω και μερικά χορτοφάγα, αλλά θα φάμε χορτόσουπα σήμερα για αποτοξίνωση κι ελπίζω να μείνουν ικανοποιημένα.
    (επίσης ήθελα να σας πω ότι, παρόλο που με βασανίζει να το γράφω, το μακροσκελέστατο όνομά σας, είναι μακράν το καλύτερο που έχω συναντήσει στην ατέρμονη αυτή περιήγησή μου στα σκοτάδια των δικτύων...)


    @ manetarius:
    Σας πιστεύω.
    :)


    @ Valisia:
    Ναι, αλλά έχουν πολλά λιπαρά...
    Sanity Loss Era said...
    Μετα λετε εμενα καμμενη. Το κρεας που σας αρπαξε δεν το προσεξατε?
    b|a|s|n\i/a said...
    λολ. πλέον όχι. νο μορ σι αρ εμ. μετατρέπεται σε κι αρ ες (από το κρίση). και από τις 24 του μηνού θα μας μείνει το ιιιιιιιη!
    Lilith said...
    Ξέρετε, δεν είμαι ιδιαίτερα fan του κρέατος στο πιάτο μου...
    Παρόλα αυτά, μια μαγειρίτσα και κανά γαρδουμπάκι, τα... χτυπάω το Πάσχα.

    ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΤΕ ΟΛΑ;;;!!! @@$###$%#@%^&^*&%&*$##@
    ocean soul said...
    τα συγκεκριμένα παραμύθια ειναι αρρωστημένα.
    chichipiru said...
    αλήθεια...αυτές τις σκέψεις σας τις είχατε αποκαλύψει στη γυναίκα σας πριν αποφασίσει να σας παντρευτεί; αν ναι, πραγματικά είναι ΘΕΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!
    Ποδηλάτρης said...
    Τελικά το space-cake εκτός από νόστιμο ήταν και αποτελεσματικό!
    Τώρα μετά την επήρεια, πώς νοιώθετε;
    Σελιτσάνος said...
    Ωραία.Τώρα που χορτάσατε εγκωμιαστικά σχόλια-εκτός από σηκωταριά ραγού-να σας ενημερώσω ότι η σκωληκοειδίτης είναι ασθένεια της σκωληκοειδούς απόφυσης και επομένως αδυνατεί να κρέμεται.(Για να μη μιλήσω για εκείνο το "στραγγιγμένο"...).

    Ο Σπασίκλας της παρέας.
    Gi Gaga Kouni Beli said...
    Φυλάξτε μου ένα κομματάκι, έτσι για τη μυρωδιά -είμαι και σε νηστεία!(και καλά)
    απατεωνες said...
    Σε βλέπω να πιάνεις άνετα δουλειά σε χασάπικο

    Είμαι πτώμα με το πτώμα , πάω
    decor said...
    Θεέ μου τι έπαθα πρωινιάτικα!
    Πέφτω πάνω στο ποστ, χωρίς να 'χω διαβάσει τα προηγούμενα, και λέω "δεν μπορεί, αδύνατον, πάει, τον χάνουμε τον Spy".
    Να ρωτήσω, αδυναμία στα splatter movies έχετε τρελή?
    Spy said...
    @ Sanity Loss Era:
    Ωχ! Μύρισε μέχρι το βλογ σας;


    @ b|a|s|n\i/a:
    Μην στενοχωριέστε. Ξέρετε πόσα ωραία πράγματα μπορείτε να φτιάξετε με τόσα "γιώτα" που σας περισσεύουν;


    @ Lilith:
    Παραείστε ρομαντική μου φαίνεται.
    Δηλαδή εσείς νομίζατε πως όταν παραγγέλνετε κεμπάπ τρώτε πάντα μοσχαρίσιο και αρνίσιο κιμά;
    Spy said...
    @ ocean soul:
    Ενώ ο κόσμος που ζούμε είναι υγειής...


    @ chichipiru:
    Άμα δεν ταιριάζαμε δεν θα συμπεθεριάζαμε. Να σας θυμίσω πως εκείνη κατακρεούργησε την άτυχη νοσοκόμα...


    @ Ποδηλάτρης:
    Χορτάτος.
    Spy said...
    @ Σελιτσάνος:
    ΧΑ!
    Η αλήθεια είναι ότι επροβληματίσθην, εν όψει της επισκέψεώς σας, αλλά αποφάσισα να μην γεμίσω το πόνημα με τεχνικούς όρους, μιας και μας διαβάζουν και μικρά παιδιά και ήθελα να είναι κατανοητό από όλους, λόγω της σπουδαίας εγκυκλοπαιδικής ενημέρωσης που προσφέρει.
    (επιπροσθέτως, ιδιαίτερη προσπάθεια κατεβλήθη για τη χρήση του όρου "στραγγιγμένο" αντί για του "στραγγισμένο", αλλά κατόπιν συμβουλευτικών υπηρεσιών έγκυρων online λεξικών, προτιμήθηκε πάραυτα.)
    Παλιοσπασίκλα. Μη δείτε άνθρωπο να προκόβει...


    @ Gi Gaga Kouni Beli:
    Η νηστεία το ξέρει;


    @ απατεωνες:
    Άντε, στο καλό παιδί μου, κι απ' το πεζοδρόμιο... ε;


    @ decor:
    Όχι! Τρελλή αδυναμία έχω κυρίως στη σοκολάτα, και σε κάτι ναρκωτικά που μου έδωσε ένας γιατρός πριν από 24 χρόνια κι εγώ τα παίρνω ακόμα διότι είναι νόστιμα. Γιατί;
    Mara Lisha said...
    μου αρέσει που είστε τόσο περιποιητικός με την κυρία spy! Δεν υπάρχουν πλέον τζέντλεμαν σ' αυτή την εποχή! Πρέπει να είστε εξαιρετικός chef :) Γλείφω τα δάκτυλα μου...
    manetarius said...
    @#$%&...

    (ούτε κουβέντα δεν αφήνει αυτός ο άνθρωπος να πέσει κάτω..)

    ΠρΕτεντέρης εννοούσα ΠρΕΕΕΕΕΕΕΕ...!

    θ.γ. δεν μας χρειάζονται τα δορυφορικά κανάλια αγαπητέ! Εσείς τα έχετε όλα εδώ μέσα, σπλάτερ, ναρκωτικά, τσιγάρα, ποτά, ανατροπές, παράνοιες (για τη συνομιλία με το βλόγ σας μιλώ), αίσθημα, τέχνες... τι άλλο θέλει κανείς;
    Σελιτσάνος said...
    Χε χε χε!Και όπως λέει και ο εργοδότης μου:αμαρτία εξομολογημένη παραμένει αμαρτία(ξανά χε χε χε!).
    if.. ιγένεια said...
    Τα μεγαλα δεν σκιαζονται? ;p
    chichipiru said...
    αμ αυτό πάλι που το πας...και τώρα ζητάει και επιδόρπιο...!
    anna. said...
    Καλό να μπεις πρώτη βόλτα σ' ένα βλόγκ!!! Τι θα βρεις ποιος θα το έλεγε???Είναι ο τρόπος που γράφεις???Οι ορμόνες της κυρίας σου???Το μαύρο χάλι που ζούμε???Σαν σενάριο μια χαρά!!!!Χάρηκα που πέρασα!!!Περαστικά???Καλησπέρα.
    "Ground Control to Major Tom" said...
    @(επίσης ήθελα να σας πω ότι, παρόλο που με βασανίζει να το γράφω, το μακροσκελέστατο όνομά σας, είναι μακράν το καλύτερο που έχω συναντήσει στην ατέρμονη αυτή περιήγησή μου στα σκοτάδια των δικτύων...)

    Kαι εγώ με αυτό το κομμάτι του Bowie έχω ένα "μικρό" κόλλημα...

    Ελπίζω να έχετε χωνέψει μέχρι τώρα...

    Καλό σας βράδυ αγαπητέ κατάσκοπε:)
    Xνούδι said...
    Έχω ένα γιατρό και 5-6 νοσοκόμες. Αν ξεμείνετε, πείτε να τους βγάλω από την βαθειά ψύξη όπου και βρίσκονται ναι;
    kopoloso said...
    Την άλλη φορά που θα κρυολογήσετε, να φτιάξετε και λουκάνικα, κωλομέρια καπνιστά, λούζες και τσιγαρίδες...
    Να μην πάει τίποτα χαμένο.
    Άκου να πετάξουν ολόκληρο πόδι στο τζάκι...
    Βόρεια προάστια...τς τς τς...
    mamma said...
    Της πουτάνας έγινε το ΣΚ. Ευτυχώς που λείπαμε δλδ!
    madame_obscure said...
    Τς τς τς..μα καλά , το πτώμα πλάι στα ρούχα?Κύριε spy, η μαμά spy δεν σας είπε ποτέ οτι το αίμα βγαίνει πολύ δύσκολα απο τα ρούχα?
    Και η κόρη spy τι παράδειγμα θα πάρει? Και μην αφαιρείτε και όλα τα ξυγκάκια πια..δίνουν γεύση κατα το ψήσιμο..τα βγάζετε μετά..
    Spy said...
    @ Mara Lisha:
    Ε, στην κατάστασή της, δεν είναι να της χαλάω χατήρια...
    :)


    @ manetarius:
    Τα 6 νούμερα του τζόκερ!


    @ Σελιτσάνος:
    Βοηθός του Μπαμπινιώτη είστε;;;


    @ if.. ιγένεια:
    Σκιάζονται, αλλά δεν το δείχνουν...
    :)
    Spy said...
    @ chichipiru:
    $^#@(#@ την εγκυμοσύνη μου!


    @ anna.:
    Σας έχω δει που σουλατσάρετε δεξιά κι αριστερά. Ε, αυτά παθαίνει όποιος έρχεται απροετοίμαστος εδώ πέρα. Πάντα πέφτει στο λάθος ποστ.
    Το σημερινό είναι το σωστό!
    :)
    Καλωσήρθατε στο φρενοκομείο μας.


    @ Ground Control to Major Tom:
    Αμέ.
    Για οδοντογλυφίδα ψάχνω...


    @ Χνούδι:
    Ε, μη σας στερήσω το φαγητό σας.
    Θα πάρω delivery.
    (Γιατροί στο Σπίτι: 1510)
    Spy said...
    @ kopoloso:
    Της γιαγιάς σας είναι το γιατροσόφι; Διότι αν κρίνω από τα αποτελέσματα που έχει στα δικά σας ποστ...
    :)


    @ mamma:
    Είχατε πάει έξω για φαϊ;
    (εμείς δεν είχαμε λεφτά και φάγαμε ότι βρήκαμε πρόχειρο)


    @ madame_obscure:
    Μην μπερδεύεστε. Εγώ ανέφερα μόνο το πλυσταριό. Ρούχα δεν είχε. Τα είχαμε φάει την προηγούμενη εβδομάδα.
    VK in Athens said...
    Τώρα που σας πέρασε το συνάχι και υγειάνατε για ρίξτε μια ματιά στο κείμενο πάλι και πέστε μου...τα ληγμένα στο ντουλάπι των φαρμάκων τα πετάμε;;;;; Αγαπητέ, δεν τα πίνουμε μετά από χρόνια και γράφουμε αυτά τα κείμενα. Σε καλό σου μεσημεριάτικο! Αυτά θα διαβάζεις βρε στην κόρη όταν αυτή θα σε πασπαλίζει με glitter?
    ΦΟΥΛΗ said...
    Πτώμα, ποιο πτώμα;;;
    Shopping Blog said...
    You simply link to one site and discount links of london that site in turn links to another site. charms bracelets That third site then links to you and completes a perfect web charms links of london that is untraceable by anything Google can do.This can build your links of london sweetie watches Serps immensely and give you a major edge over all your competition. links of london ring uk You would be surprised just how fast Google can move links of london silver necklace you up in rankings.Now is the time to stop wasting your time on useless link building that does nothing links of london silver earrings and start using a system that is prove to work..

Post a Comment



My personal songs:


Land GigsQuantcast

 

Blogger Template | Created by: Spy