Ο μπαμπάς έλειψε για λίγο.
Ήταν ταξίδι. Αλλά γύρισε πάλι. Είδες;


Δεν ήταν τόσο επικίνδυνο όσο νόμιζα.
Να, εδώ είμαι, με όλα μου τα χέρια και όλα μου τα πόδια. Αυτό που έχω πάνω στο λαιμό μου είναι κεφάλι και το στήθος μου κουνιέται επειδή αναπνέω. Ναι μωράκι μου μικρό… Είμαι εδώ τώρα δίπλα σου για να μη φοβάσαι.


Θέλεις να σου πω μια ιστορία για να κοιμηθείς;




Εκεί που πήγα λοιπόν, είδα πολλά ωραία αλλά και παράξενα πράγματα, είχανε χρώματα και μυρωδιές και γεύσεις. Δεν ήταν πάντοτε όμορφα, αλλά ξέρεις γλυκό μου κι εσύ όταν μεγαλώσεις θα μάθεις πως οι εκπλήξεις σε κρατάνε ζωντανή, και κάνουν το μυαλό σου να δουλεύει.
Που λες, είδα έναν τεράαααστιο ιπποπόταμο να χορεύει βαλς τόσο ωραία που ντράπηκαν όλες οι σχολές χορού και κλείσανε. Είδα ένα αερόστατο πολύχρωμο και παραφουσκωμένο, που όμως το είχανε καρφώσει στο χώμα κι αυτό αργοπέθαινε από κατάθλιψη. Χε, χε, πήγα ένα βράδυ λοιπόν, σσς… μη μας ακούσει κανείς, καήκαμε… πήγα ένα βράδυ που λες και ξερίζωσα όλα τα καρφιά από το έδαφος και μεμιάς το αερόστατο έφυγε μακριά κουνώντας μου το τεράστιο καπέλο που φορούσε για να με ευχαριστήσει.
Δεν ήταν εύκολο αυτό ξέρεις. Α, όλα κι όλα! Ο μπαμπάς έβαλε όλη του τη δύναμη, γιατί τα καρφιά είχανε ρίζες βαθιές, είχανε γίνει ένα με το χώμα κι είχανε αγκαλιάσει όλα τα ζωάκια που ζούνε κάτω από την επιφάνεια της γης, τα μυρμηγκάκια, τα σκουληκάκια, τα φιδάκια τα μικρά, τις σαυρούλες, τα ποντικάκια και τους δικαστικούς επιμελητές…

Είδα ψηλά στον ουρανό, ένα μεσημέρι που ο ήλιος έκαιγε, όλα τα πουλιά του κόσμου που μαζεύτηκαν εκεί που ήμουν, χόρεψαν έναν τρελό χορό, μαγευτικό, και μετά τα καημένα έπεφταν ένα ένα στη γη κάτω και σκοτώνονταν, μέχρι που δεν έμεινε κανένα. Κι έτσι εσύ τώρα δεν θα μάθεις τι θα πει κελάιδισμα κανονικό, παρεκτός από τη φωνούλα της μαμάς σου αγάπη μου…

Είδα τρένα τεράστια, με άπειρα βαγόνια να ξεδιπλώνονται σα φίδια στις έρημες επαρχίες, και να κατεβάζουν τους επιβάτες τους στη μέση του πουθενά, ενώ περνάγανε από τις αποβάθρες σα δαιμονισμένα, λες και δεν θα ξαναεμφανιστούν σταθμάρχες ποτέ…


Είδα… είδα…
Θέλεις να σου πω κι άλλα ψυχή μου, ή βαρέθηκες;
Θα σου πω.

Είδα ένα χοντρούλη κλόουν που ήτανε λυπημένος, επειδή το τσίρκο που δούλευε έφυγε, ένα βράδυ που αυτός κοιτούσε το φεγγάρι αγκαλιά με την κοπέλα του, σ’ ένα παγκάκι στον Θερμαϊκό. Αλλά του έδωσα μια κουρδιστή μπαλαρίνα (σαν κι αυτή που σου πήρα για να κοιμάσαι τα βράδια, που κάνει γκλιν γκλον…) κι αυτός τη χάρισε στην κοπέλα του και χαμογέλασαν τόσο πλατιά κι οι δυο τους, που απλώθηκε στην παραλία ένα στρώμα γαλήνης κι ευτυχίας, κι όλοι οι άνθρωποι ξάπλωσαν επάνω του και κοιμήθηκαν ήρεμοι εκείνο το βράδυ, έχοντας αφήσει τις ελπίδες τους σε καλά χέρια.

Έπειτα ήμουν σ’ ένα τεράστιο καταπράσινο λιβάδι κι είδα εκεί παπαρούνες χιλιάδες κατακόκκινες κι ανάμεσά τους φράουλες και κυκλάμινα και νάνους και ξωτικά. Και τότε πέταξε από πάνω μας ένας πανέμορφος πελαργός κι άφησε στον καθένα από μια ευχή, που την είχε τυλίξει σε τούλια κι οργαντίνες και την είχε δέσει με κορδέλες ροζ και φούξια. Άνοιξα κι εγώ τη δική μου λαίμαργος και πεινασμένος μα βρέθηκα σ’ ένα μέρος σκοτεινό μωρό μου, που δεν είχε τοίχους πουθενά και δεν τελείωνε, κι από το βάθος άκουγα μοναχά σειρήνες και κλαδιά που σπάνε, κι είδα μέσα στο μισοσκόταδο μια σκάλα, στενή και ραγισμένη, ν’ ανεβαίνει προς τον ουρανό, δεν είχα που αλλού να πάω και φοβόμουν κι έτσι άρχισα να τρέχω προς το μέρος της, κι εκείνη σαν να απομακρυνόταν ολοένα κι εγώ έτρεχα ακόμα πιο γρήγορα, κι εκείνη, κι εγώ, κι εκείνη…
και μια μέρα χτύπησα δυνατά τα πόδια μου στη γη και τινάχτηκα πέρα μακριά και την έφτασα και γαντζώθηκα πάνω της κι ανέβαινα κι ανέβαινα… και κάποια μέρα έφτασα και είδα το σπίτι μας κι η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει πάλι καρδιά μου, κι έβγαλα το κλειδί από τη μέσα τσέπη μου -πάντα στη μέσα τσέπη να το βάζεις φως μου κι εσύ, για να μην το χάσεις και δεν έχεις που να λυτρωθείς τα βράδια- κι άνοιξα την πόρτα μας και πλύθηκα κι έτρεξα κοντά σου αγαπούλα μου να σ’ αγκαλιάσω και να σε φιλήσω.

Μωρό μου γλυκό…

Γιατί με κοιτάς μ’ αυτά τα τεράστια μάτια…;



Δε σου άρεσε ματάκια μου το παραμύθι;



Αγάπη μου;



Νεραϊδούλα μου…



Μην κλαις ψυχή μου. Όχι, όχι… μην κλαις…
Ψέματα ήταν όλα! Ένα παραμύθι. Ναι αγάπη μου, ένα παραμύθι…
Μην κλαις.

Φοβήθηκες κορίτσι μου; Ε;




Συγγνώμη αγαπούλα μου, συγγνώμη.
Ο μπαμπάς δε ξέρει ακόμα να λέει ωραία παραμύθια.
Μάλλον…
Θα μάθει όμως. Θα μάθει!
Στο υπόσχομαι ζωή μου!

Και θα έρχομαι κάθε βράδυ δίπλα στο μαξιλαράκι σου
και θα σου λέω τις πιο όμορφες ιστορίες
και θα τραγουδάμε μαζί
και θα φωνάζουμε τις νεράιδες
να σου κρατάνε συντροφιά όλο το βράδυ
κι όταν θα γαληνεύεις φως μου
θα σβήνω όλον τον κόσμο από γύρω σου…

για να μην κάνει θόρυβο και σε ξυπνήσει…

…ελπίδα μου εσύ, μοναδική.







52 Comments:

  1. next_day said...
    Ε ας το καλό σας...πάλι με συγκινήσατε...σκατά αδιάβροχη μάσκαρα αγόρασα...
    ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ΄ ΑΛΩΝΙ said...
    Όποια κι αν ήταν η αφορμή
    να ξεχυθεί τόση τρυφερότητα,
    όποιο "ψέμα" κι αν στάθηκε
    αφετηρία για τόση αλήθεια,
    άξιζε τον κόπο...
    Xνούδι said...
    συγκινησιακός δείκτης στα ανώτερα μη φυσιολογικά όρια.
    One Happy Dot said...
    Κάθε παιδί που έρχεται σε αυτό τον κόσμο είναι τυχερό...άλλο λίγο περισσότερο, άλλο λίγο λιγότερο. Είναι οι πόρτες που βρίσκουν ανοιχτές ή κλειστές που ορίζουν τη συνέχεια στο πρώτο βήμα που θα κάνουν...
    Χαίρομαι απίστευτα πολύ που η δική μου βαφτιστήρα δεν είναι απλά τυχερό παιδί, είναι ευλογημένο. Για εκείνους τους λόγους που ξέρεις αλλά μένουν κρυφοί και δεν μπορείς καν να ξεστομίσεις, για εκείνους τους λόγους τους φανερούς που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει...
    Για τα αερόστατα που θα αφήσεις να φύγουν προκειμένου να τη δεις να χαμογελάει, για τις νεραϊδες που θα αφήσεις να μπουν απο το παράθυρό της προκειμένου τα όνειρά της να είναι γλυκά, για το ροζ και το φούξια που θα απλωθεί στη ζωή σου κι ας το σιχαίνεσαι...
    Ειλικρινά...μπέσα που λες κι εσυ!
    (πάλι καλά που το internet γύρισε από όπου κι αν είχε πάει...)
    ΦΟΥΛΗ said...
    Δεν εχω λόγια ,αν και δεν σας ξέρω θα συμφωνήσω απόλυτα με την νονά..
    Πολλή συγκινητικό το παραμυθάκι σας.
    mamma said...
    Πολύ με συγκίνησες... τα δάκρυά μου να γίνουν ευχές που θα σας συντροφεύουν. Να είστε καλά αγαπημένοι μας.
    :*
    apos said...
    Ελπίζω να μην (τους) ξαναλείψετε τόσο πολύ.
    Gi Gaga Kouni Beli said...
    Άξιος πατέρας...ό,τι έχω πει το παίρνω πίσω (μέχρι την επόμενη φορά που θα σε κράξει η κόρη σου!).
    Καλό Σ/Κ!
    glaykidarling said...
    Το γυναικείο φύλο ικετεύει για κλωνοποίηση του νταντυ spy!
    b|a|s|n\i/a said...
    στο επόμενο παραμύθι που θα βάλετε και λίγο γκλίτερ να δείτε που θα χαμογελάει.
    wilma said...
    Βρε δεν έκλαιγε επειδή δεν της άρεσε η ιστορία! έκλαιγε που της λείψατε τόσο. Το μωρό σας τα μετράει αυτά. Να μη φεύγετε!
    και σε εμάς λείψατε :)
    scarface said...
    Όποιο "ζόρι" και αν περάσει κανείς σε αυτή τη ζωή , όταν σταθεί μπροστά στα παιδιά του και τα κοιτάξει στα μάτια λαμβάνει τόση δύναμη που γίνεται ένας μικρός Θεός έτοιμος να ξεπεράσει τα πάντα.

    Είμαι σίγουρος ότι την ένοιωσες αυτή τη δύναμη.
    Margo said...
    Είναι τυχερές και οι δύο γυναίκες του σπιτιού, γιατί ο μπαμπάς δεν τα νιώθει μόνο.. τα λέει.. τα λόγια δεν είναι ποτέ περιττά, ειδικά όταν χτίζουν μαγικά παραμύθια..
    irlandos said...
    Τελικά όλοι βγήκαν αλώβητοι από αυτήν την ιστορία: και οι νάνοι και τα ξωτικά και ο κλόουν (ειδικά γι’ αυτόν, περίμενα να καταλήξει μέσα σε φρεάτιο!). Εντάξει κάτι καημένα πουλάκια τα τίναξαν, αλλά να μην τα θέλουμε και όλα δικά μας ...

    Τυχερή η μικρή ακροάτρια,

    Φιλικά,
    Ιρλανδός
    agiogditissa said...
    χαίρομαι που βρήκατε το δρόμο κι ας είχε όσο νύχτα είχε εκεί που ήσασταν.
    Pink Strawberry said...
    Ax....τι συγκινητικό... Bravo Mr spy....τι καλός μπαμπάς.. :) :)
    milch-käfer said...
    Το Πάσχα στο ταξίδι του το Milch στην Βαρκελόνη
    θα πάρει την σκυλίτσα του για να μην μείνει μόνη!
    Σελιτσάνος said...
    Αφήστε το παιδί να πάρει μιαν ανάσα!Το πνίξατε!
    (Τι πα' να πει ζηλεύω!Γίναμ' όλοι ειδικοί!Ορίστε μας!)
    ο αποτέτοιος said...
    μετά από δέκα μέρες μας πετάτε αυτό το ποίημα στη μούρη και θέλετε και σχόλιο;

    (γαμώ την αϋπνία μου..)

    (τα σέβη μου)
    aura said...
    Eχω πιεί και γράφω ότι θέλω

    Κύριε milh -kafer
    μου πρίζετε τα ούμπαλα!


    Spy έβλεπα το βιντεάκι το απόγευμα και συγκινήθηκα


    Φιλιά πολλά μας λείψατε
    MpinelikoMistress said...
    Όταν σας πιάνουν εσάς τα τρυφερά σας, εμάς μας πιάνει σύγκρυο γιατί ξέρουμε πως θα μας κάνετε να πλαντάξουμε στο κλάμα.
    Χαίρομαστε όμως να σας διαβάζουμε έτσι.
    Για τον ιπποπόταμο που χορεύει τόσο ωραία βαλς έχω μερικές αμφιβολίες, αλλά θα το ξεπεράσω.
    Μάνος said...
    Γιατί δεν περιοριστήκατε σε ένα ταπεινό ταξίδι στη Λούτσα; Και γω θα τρόμαζα με τον Νουρέγιεφ ιπποπόταμο.
    Lilith said...
    Να μην ανησυχείτε που "Ο μπαμπάς δε ξέρει ακόμα να λέει ωραία παραμύθια".
    Το παιδί πρέπει να μάθει ότι τα παραμύθια δεν είναι πάντα γεμάτα glitter. Ακόμα και αν έχετε κάθε καλή πρόθεση να του τα παρουσιάσετε έτσι, θα διαψευθεί αργότερα. Καλοθελητές παντού! :)
    Άρα δεν πειράζει που πέθαναν και δυο τρία πουλάκια. Τουλάχιστον το αερόστατο πέταξε!
    Πέταξε και όταν προσγειώθηκε κουβάλησε και το "Νανούρισμα" μαζί του.

    Χαίρομαι που γυρίσατε απ' το "ταξίδι" σας.
    Your absense was as loud as you being here. ;)
    Chichipiru said...
    κι είπα ότι αλλάξατε επαγγελματικό προσανατολισμό και το γυρίσατε σε συγγραφέας παιδικών βιβλίων...αν βγάζατε λίγη "μαυρίλα" από την πένα σας σίγουρα θα βγάζατε αρκετά...;)
    houlk said...
    Ωστε λείπατε! Και 'γω που νόμιζα, ότι η μικρή είχε μονοπωλήσει το μυαλό και το χρόνο σας,σε τετοιο βαθμό, ώστε να μην ασχολείστε με τίποτε άλλο!
    Τώρα, περιμένω να διαβάσω τις ενυπώσεις της από το κομπιούτερ με την έγχρωμη οθόνη.
    milch-käfer said...
    Το Milch εχτές αγόρασε δυο λαχανί μποτάκια
    πρέπει να το σέβονται και να του δίνουν μπισκοτάκια!
    tovene592 said...
    είχατε δικαστήριο στη θεσσαλονίκη;
    Slevin Kelevra said...
    Κατά βάση με καλύψανε όλοι οι προλαλήσαντες.
    Θα ήθελα απλά να σας πω οτι σας βγάζω για μια ακόμα φορά το καπέλο, γιατί από όποια πλευρά κι αν σας δει κανείς (την ευαίσθητη, την χιουμοριστική, την ειρωνική ή την σαρκαστική) είστε πάντα ξεχωριστός.
    Επίσης θα ήθελα να αφιερώσω σε εσάς και κυρίως στην τοσοδούλα ομορφιά που έχετε στο σπίτι σας, αυτό, το οποίο μπορεί εκ πρώτης να μοιάζει παντελώς άσχετο με το κείμενο σας, αλλά αν το προσέξετε κάπως καλύτερα, ίσως να σας δημιουργηθεί η ίδια αίσθηση με αυτήν που ένιωσα κι εγώ διαβάζοντας το κείμενο σας.
    Νομίζω ανατριχίλα λέγεται αυτή η αίσθηση.
    Να είστε καλά. Ειλικρινά.

    P.S: Εάν οι υποψίες μου επίσης επαληθευτούν και ήρθατε όντως στην Θεσσαλονίκη, θα σας μαλώσω τα μάλλα, αφού δεν πραγματοποιήσατε την απειλή που μου εκφράσατε προ διμήνου περίπου οτι θα ανεβείτε και θα μου σπάσετε τα μούτρα.
    :)
    Καλό σας βράδυ.
    Aggelos Spyrou said...
    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
    Zero Point said...
    Καλά πατέρα, τσάκω μια Κοκκινοσκουφίτσα να στανιάρουμε τώρα, γιατί πολύ χαμός και θανατικό έπεσε στο δικό σου!
    Ανώνυμος said...
    είναι τυχερή, ποτέ άλλος άντρας δεν θα της πει ούτε τα μισά από αυτά

    Κ.Κ.Μ.
    Aggelos Spyrou said...
    Λείπω από την Αθήνα τον τελευταίο καιρό,

    μακριά απ' τους δικούς μου,

    γυρίζω και ξαναφεύγω,

    και μετανιώνω που παίρνω μαζί μου το λάπτοπ,

    μετανιώνω που διαβάζω αναρτήσεις σαν αυτή,

    που με προσγειώνουν στα πιο βαθιά μου αισθήματα γι' αυτούς που αγαπώ,

    γι' αυτούς που μου λείπουν...

    Μετανιώνω γιατί ανακαλύπτω μέσα από τέτοια κείμενα πόσο πολύ με πονάει η απουσία τους.

    Σε λίγους μήνες δεν θα υπάρχει στιγμή να μπορείς να βγάλεις τη μικρούλα απ' το μυαλό σου...

    Καλησπέρα συμπέθερε. Υπέροχη ανάρτηση.
    Πηνελόπη said...
    Λυπάμαι.
    milch-käfer said...
    Το Milch τον Alexfarter τον είδε με τον Θέμη
    κάνει 10 βρωντερές κλανιές και τους εκτόξευσε στην Βρέμη!
    ο δείμος του πολίτη said...
    Πολύ συγκινητική ιστορία και φοβερή η αφορμή-πλοκή που επέλεξες στην αρχή.
    Spy said...
    @ next_day:
    Να έρχεστε να τσεκάρετε τα καλλυντικά σας. Διανυκτερεύουμε.


    @ ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ' ΑΛΩΝΙ:
    Μερσί.


    @ Χνούδι:
    Κοιμηθείτε. Σε κάθε τέτοια περίπτωση κάνει καλό.


    @ One Happy Dot:
    Δεν είχε πάει μακριά.
    Στην κουζίνα ήταν κι έπινε μπύρες.


    @ ΦΟΥΛΗ:
    Σας μερσί κι εσάς.
    Spy said...
    @ mamma:
    Μπα;
    Κι απ' την πολλή συγκίνηση κόψαμε και τους πληθυντικούς και όλα;
    :P


    @ apos:
    Εγώ να δείτε...


    @ Gi Gaga Kouni Beli:
    Προσέξτε τις δηλώσεις σας.
    (για να μην τις παίρνετε πίσω μετά)


    @ glaykidarling:
    Έχει στο σούπερ μάρκετ. Στον πάγκο με τα γάλατα. Δώρο και κάτι λογαριασμοί της ΔΕΗ.


    @ b|a|s|n\i/a:
    Και τώρα χαμογελούσε. Μόλις άρχισα να της μιλάω κατσούφιασε...
    Spy said...
    @ wilma:
    Και τι θέλετε τώρα;
    Να έρθω να σας πω κι εσάς παραμύθι;


    @ scarface:
    Ναι.
    Και προσπαθώ συνέχεια να θυμάμαι πως είναι.


    @ Margo:
    Άλλος είναι ο τυχερός. Πιστέψτε με.


    @ irlandos:
    Ε, έπεσε και λίγη λογοκρισία.
    Δεν της είπα όλη την αλήθεια.


    @ agiogditissa:
    Καλά που κάποιος άφηνε πετραδάκια ξοπίσω μου να λέτε...
    ria said...
    χαζομπαμπάααααααααα!
    Spy said...
    @ Pink Strawberry:
    :)


    @ Σελιτσάνος:
    Θυμάστε;
    (φυσικά και θυμάστε! πως; δεν θα θυμόσασταν;)


    @ ο αποτέτοιος:
    Ας μην είχα κι εγώ αϋπνίες και θα σας έλεγα τι θα σας πέταγα στη μούρη...


    @ aura:
    Σας ευχαριστώ για την παρέμβασή σας στις διμερείς μας σχέσεις με το μιλχ κάφερ. Εκφράσατε ότι ακριβώς αισθανόμουν και ντρεπόμουν να το πω.


    @ MpinelikoMistress:
    Να μην έχετε.
    Άμα θέλετε να πάμε να σας τον δείξω.
    Spy said...
    @ Μάνος:
    Ήταν αναγκαστικό ταξίδι.
    Όχι επιλογή.


    @ Lilith:
    Ελπίζω τώρα να έχει λιγότερο "θόρυβο"...


    @ chichipiru:
    Και που να την έβαζα;
    (τη μαυρίλα)


    @ houlk:
    Άμα κάνετε κλικ στο λινκ έξω δεξιά, θα τις διαβάσετε.
    :)


    @ tovene592:
    Όχι. Δηλητηρίαση στην Καλαμπάκα.
    Γιατί;
    Spy said...
    @ Slevin Kelevra:
    Εγώ τις υποσχέσεις μου τις τηρώ.
    Όταν ανέβω θα σας τα σπάσω.
    :)
    (ευχαριστώ πολύ)


    @ Zero Point:
    Άμα σας πω την δική μου εκδοχή της Κοκκινοσκουφίτσας, μάλλον θα προτιμήσετε αυτό εδώ.


    @ Κ.Κ.Μ.:
    Θα της πει. Αλλά θα είναι παραμύθια.
    Εγώ της είπα την αλήθεια.


    @ Aggelos Spyrou:
    Συμπέθερε, τι να σας πω τώρα;
    Ότι χαίρομαι ή ότι λυπάμαι που νιώθετε έτσι;
    :)
    Spy said...
    @ Πηνελόπη:
    Σας ευχαριστώ.
    Τώρα είναι καλύτερα.


    @ ο δείμος του πολίτη:
    Σας ευχαριστώ πολύ.
    Και καλωσήρθατε στο θηριοτροφείο μας.


    @ ria:
    Σε ποιον μιλάτε;
    :P
    D.Angel said...
    Αλοιφή για κάλους ο μπαμπάς!
    Την καλησπέρα μου
    Thalassenia said...
    Ένα χαλί απλωμένο βλέπω και τη μπεμπούλα να κάνει τούμπες εκεί πάνω.
    Και στο χαλί όμως, γελάνε και τα κρόσια του από χαρά.
    Που να βάλει και γόβες η μικρή.

    Καληνύχτα σας.
    tdjm said...
    Με ανησύχε λίγο...όχι το παραμύθι...
    το ταξίδι !!

    Ευχομαι να είστε καλά!
    Giorgia_is_coming_to_town said...
    Να ξέρατε πόσο τυχερός είστε που έχετε μια τέτοια, μοναδική ελπίδα...
    Κοκκινοσκουφίτσα said...
    Ο μπαμπάς ξέρει να λέει πολύ ωραία τις αλήθειες.
    theorema said...
    Αν σας είχα τώρα μπροστά μου θα ήθελα να σας σφίξω το χέρι και να σας πω ότι είστε ένας εξαίσιος νους κι ένας σπάνιος μπαμπάς για το τυχερό σας νεραϊδάκι.
    Να προσέχετε :-)
    Spy said...
    @ D.Angel:
    Καλωσήρθατε.
    Με συγχωρείτε που έλειπα αλλά το παθαίνω συχνά.
    :)


    @ Thalassenia:
    Που ξέρετε ότι έχει κρόσια το χαλί;
    Απέναντι μένετε;


    @ tdjm:
    Εμάς μας ανησύχησε πολύ πάντως.
    Σας ευχαριστούμε για τη συμπαράσταση σε κάθε περίπτωση.


    @ Giorgia_is_coming_to_town:
    ξέρω...


    @ Κοκκινοσκουφίτσα:
    Μα τώρα είναι δυνατόν;;;
    Κάποιος με το ΔΙΚΟ ΣΑΣ ψευδώνυμο να γράφει τέτοιο σχόλιο;


    @ theorema:
    Εγώ πάλι, αν με είχα μπροστά μου θα μου έριχνα ευχαρίστως μια μπουνιά, αλλά μάλλον είμαι τυχερός. Δεν με έχω...
    Κοκκινοσκουφίτσα said...
    Ok, κόντρα ρόλος. Και λοιπόν; Μηνύστε με!
    Shopping Blog said...
    You simply link to one site and discount links of london that site in turn links to another site. charms bracelets That third site then links to you and completes a perfect web charms links of london that is untraceable by anything Google can do.This can build your links of london sweetie watches Serps immensely and give you a major edge over all your competition. links of london ring uk You would be surprised just how fast Google can move links of london silver necklace you up in rankings.Now is the time to stop wasting your time on useless link building that does nothing links of london silver earrings and start using a system that is prove to work..

Post a Comment



My personal songs:


Land GigsQuantcast

 

Blogger Template | Created by: Spy