Πρέπει να μου άρεσε το “The Wall” των Pink Floyd από τη μέρα που γεννήθηκα. Δεν εξηγείται αλλιώς. Ένα άλμπουμ θρύλος, ορόσημο στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής σκηνής του 20ου αιώνα, ορόσημο στη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, που έβλεπαν την καταπιεσμένη οργή τους να παίρνει πνοή και να ζωντανεύει μέσα από τους εφιαλτικούς και ανατριχιαστικούς παραλληλισμούς των στίχων του Waters. Ένα άλμπουμ που οι αναφορές του κόσμου σε αυτό άγγιξαν τα όρια του μύθου, που έγινε ύμνος στα στόματα των παιδιών που ανακάλυπταν τη βρωμιά του κόσμου γύρω τους τη δεκαετία του ’80, που έγινε σημαία στα χέρια μιας γενιάς που έψαχνε τρόπους αντίδρασης και διαφυγής.

Πέρασαν 32 ολόκληρα χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε το The Wall, το 1979. Ναι. 32. Και κάθομαι αμήχανος μπροστά στα ανεξάντλητα λευκά pixels της οθόνης μου, διερωτώμενος πόσα άλλαξαν από τότε, ή μάλλον καλύτερα: σε πόσα ακόμα διαφορετικά πράγματα θα μπορούσε να αναφέρεται αυτό το έργο ώστε να μπορείς να το θεωρείς επίκαιρο ακόμα και σήμερα. Και έκθαμβος, μουρμουρίζοντας διάσπαρτους στίχους μέσα από τα δόντια μου, ανακαλύπτω πως δεν υπάρχει πτυχή της ιστορίας που να έχω βιώσει εδώ και κάτι λιγότερο από μισό αιώνα, που να μην μπορεί να ερμηνευτεί με κάποιο μέρος αυτής της εκπληκτικής ροκ όπερας.

Ο Pink, ο κεντρικός ήρωας της ενιαίας και αδιάσπαστης ιστορίας αυτού του έργου, είναι ο άλλος μου εαυτός. Ο αδελφός μου, ο συμμαθητής σου, ο πατέρας μου, ο γιος σου, ο γείτονάς μου, ο υπάλληλός σου. Ένα κουρασμένο, φοβισμένο, αηδιασμένο, αποκομμένο από κάθε δυνατότητα απόφασης, πιόνι, στα χέρια όλων των συστημάτων που τον ανέθρεψαν. Της κυβέρνησης, του σχολείου, του σπιτιού, των πολέμων.

Δέσμιος των απωλειών του, αναζητά μάταια και νωχελικά -και άρα χωρίς αποτέλεσμα- τη διαφυγή από τις ερωτήσεις που τον καταδυναστεύουν: “Mother should I trust the government?”, “Mother do you think they‘ll drop the bomb?”, “Mother should I build a wall?”… Αφήνεται έρμαιο στα χέρια των επιτήδειων που κερδίζουν από τη φήμη του και από τη σιωπή του, έρμαιο στα χέρια όποιου και όποιας μπορεί να χειραγωγήσει τον σχεδόν ανύπαρκτο χαρακτήρα του, έρμαιο στα σχέδια όποιου χρειάζεται ένα ακόμη πιόνι.

Υποκύπτει, χαλιναγωγείται, σιωπά, υπομένει, απορεί, βράζει μέσα του και κρύβεται από τον κόσμο, προσπαθεί να μετρήσει το ανάστημά του και το βρίσκει πάντα λειψό από τις απώλειες τόσων πολέμων, απομονώνεται, ουρλιάζει, δικάζεται και καταδικάζεται, χωρίς καν να αντέξει να ξεστομίσει μιαν απολογία.

Ο Pink είναι 10χρονών, και 30, και 40, και 50. Είναι ανώριμος, εξαρτώμενος, πειθήνιος και παραγκωνισμένος. Τον φοβίζει η κυριαρχία της μητέρας του, του δασκάλου του, του καθοδηγητή του, του ανωτέρου του στον στρατό, της κυβέρνησης, του όχλου. Είναι πιο μόνος κι από μόνος.

Ο Pink δεν μιλάει, δεν κοιμάται, δεν τρώει, δεν κάνει έρωτα, δεν αισθάνεται. Κρύβεται πίσω από τη μάσκα του μέσα στο ανώνυμο πλήθος, και θα επαναστατήσει μόλις του το επιτρέψουν.

Ο Pink είναι δίπλα μου, και γύρω μου, και μαζί μου. Τον συναντώ κάθε μέρα στο μετρό, στις διαβάσεις, στα γραφεία, στα πεζοδρόμια, στα κολαστήρια. Πίσω από μια εικονική αλήθεια στο διαδίκτυο. Πίσω από μια σπασμένη βιτρίνα στην Πανεπιστημίου. Πίσω από κάποιον άλλον, πιο δυνατό. Και φοβάμαι βάσιμα πως θα τον βλέπω συνέχεια για πολλά χρόνια ακόμα.





Σήμερα θα παρακολουθήσω αυτό το έργο να ξετυλίγεται μπροστά μου για πολλοστή φορά. Με τέλεια σκηνοθεσία, χορογραφία, ήχο και φωτισμό. Θεατρικά, όπως του πρέπει. Μετά από τη μνημειώδη συναυλία των Pink Floyd το 1989 στο Ολυμπιακό Στάδιο που είχα την τύχη και την ευλογία να βιώσω από κοντά, ελπίζω σήμερα ο κατ’ εξοχήν δημιουργός του έργου, να μου δώσει κάτι που θα με κάνει και πάλι να ανατριχιάζω για χρόνια μετά, στην ανάμνησή του.

Μου έχει λείψει αφόρητα αυτό.

28 Comments:

  1. Unknown said...
    Δεν θα πάω. Θέλω να θυμάμαι τότε που έκανα μήνες να μαζέψω τις 3.500δρχ και παραληρούσα όταν τα κατάφερα. Τότε που οι πτώσεις ήταν ακόμα πτήσεις και ο Μπάρετ δεν ζωγράφιζε πίνακες συμπαντικούς. Τότε που κατάλαβα τι σήμαινε για την μουσική εκείνο που είχα παρακολουθήσει.
    Κάτι όμως μέσα μου με τσιμπάει τώρα, ξέρω πως έχω άδικο, οι τοίχοι είναι διαχρονικοί, ακόμα κι όταν είναι πια γκρεμισμένοι.

    Να περάσετε υπέροχα!
    :)
    Θεία Θ said...
    ...I have become comfortably numb.
    vague said...
    ...the bleeding hearts and artists make their stand.
    And when they've given you their all, some stagger and fall, after all it's not easy,
    banging your heart against some mad bugger's wall.

    Θα πεις πώς ήταν ή πρέπει να ρωτήσουμε; :)
    Mistress Hyde said...
    Νακάνω μια εκτύπωση του κειμένου να την βάλω μέσα στο βινύλιο κύριε Spy ή θα με πάτε μέσα για πνευματικά δικαιώματα;
    Ευχαριστώ, ξέρω ότι μπορώ να κάνω ότι θέλω...
    Spy said...
    @ Χνούδι:
    Στη θέση των γκρεμισμένων τοίχων είθισται να υψώνονται καινούργιοι. Ο κόσμος δεν μπορεί προφανώς χωρίς αυτούς.

    (περάσαμε) :)



    @ Θεία Θ:
    Ντροπή σας... :P



    @ Riski:
    (όταν είσαι στα 5 μέτρα από τον άνθρωπο που το δημιούργησε όλο αυτό, και στα 67 του τα δίνει όλα κυριολεκτικά... ε... δεν υπάρχουν λόγια...)
    ΔΕΝ περιγράφω άλλο!



    @ Mistress Hyde:
    Ότι πραγματικά θέλετε. Και αυτό να ξέρετε, πως είναι ένα προνόμιο που το έχουν ελάχιστοι άνθρωποι στη ζωή μου.
    Αλλά μάλλον το ξέρετε ήδη...
    ZouZouna said...
    κι αναρωτήθηκα πότε ήταν εδω. Ημουν κι εγώ, εκεί.
    Πως περνάνε τα χρόνια κι όλα τα ίδια μένουν!
    την καλημέρα μου!
    Ανώνυμος said...
    mother did it need to be so high.

    αυτό.



    (ωραία ήταν που πέρασα, see you when i see you)




    ο αποτέτοιος
    Odyssey said...
    Παρακαλώ να προσθέσετε και τα 60 στην παράθεση ηλικιών.
    milch-käfer said...
    To Milch σας προσκαλεί μετά από την ταλαιπωρεία που περάσατε από τον ήλιο και την θάλασσα το καλοκαίρι να έρθετε στην Käferland στο ινστιτούτο καλονής του Milch για να κάνετε κούρα-δα ομορφιάς από φρέσκο ζουμερό κουράδι Milch που κάνει πολύ καλό στο δέρμα! Το Milch θα κάνει έκπτωση στους φαν του! Τιμή 299.90EURO
    DaisyCrazy said...
    Οι Pink Floyd είναι για μένα το καλύτερο συγκρότημα όλων των εποχών και η μουσική τους δεν χωράει σε καμιά κατηγορία πολύ απλά γιατί είναι κατηγορία από μόνοι τους. Η μουσική τους, οι στίχοι τους, το πως σε κάνουν να αισθάνεσαι όταν τους ακούς είναι μοναδικό.
    Ανώνυμος said...
    ΑΝΤΕ ΡΕ ΚΑΙ ΣΙΔΕΡΟΚΕΦΑΛΟΣ!!!
    neni said...
    Από τι βλέπω έχετε να γράψετε δυο μήνες..
    Εγώ ξαναγράφω μετά από δύο χρόνια.Που θα πάει..θα ανταμώσουμε πάλι.
    Nένη.
    antinetrino said...
    Χρόνια πολλά και καλα χριστούγεννα φίλε Spy...
    exoaptonkyklo said...
    Το ταξιδι συνεχιζεται.. Καλως σας ξαναβρισκω!Και τι συμπτωση! Με ενα μου ποστ ακριβως για... τους Floyd!
    Jade said...
    um,
    hello (elow, elow..)
    is there anybody in there???

    Εγώ είμαι ακομη εδώ, εσείς?
    Άντε και καλή μας χρονιά.. :)
    Ανώνυμος said...
    Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται.... άντε, και τον δεύτερο για εσένα μόνο. ΒΥ!!!!!
    Ανώνυμος said...
    Prеttу sеctіon of content.
    I juѕt stumbled uρon уour site and in acсession capital to assert that I acquire in
    faсt enjοyed account уour blog ρoѕtѕ.
    Any way І'll be subscribing to your feeds and even I achievement you access consistently rapidly.
    Feel free to visit my homepage ; quick loans for bad credit
    Ανώνυμος said...
    What's up, all is going fine here and ofcourse every one is sharing facts, that's actually gοod, keeр up wrіting.
    Feel free to visit my web page : how to stop snoring
    Ανώνυμος said...
    I ԁo bеlieve all thе ideas you've presented on your post. They're
    really conνincing anԁ can dеfinіtеlу work.

    Nonеtheless, the рoѕtѕ are toο short fοr
    nеwbiеs. May уou please extenԁ
    thеm а little frоm ѕubsequent tіme?
    Тhank yоu for the post.

    Feel free tо surf tо mу ωeb site
    ... Eternity rings
    μπομπονιερες γαμου said...
    Ξαναέρχεται. Ε δεν είναι λίγο για την κονόμα αυτή τη φορά;
    Ανώνυμος said...
    Нello there, You have donе а great job.

    I'll definitely digg it and personally suggest to my friends. I am sure they will be benefited from this website.

    Here is my webpage - payday loans
    Also see my web site - payday loans
    Ανώνυμος said...
    My family all the time say that I am killing my timе here at web, but
    I know I am gettіng experienсe
    daily bу reaԁіng such fastidiouѕ articles.


    Heге is mу web page - payday loans
    Ανώνυμος said...
    Αskіng quеstіons аrе truly pleаsant thing if
    you are not unԁerѕtandіng anything totally, but this aгticle presents good undeгstanding yet.


    Alѕo visit my blog pоst :: payday loans
    Ανώνυμος said...
    Pleaѕe lеt me κnοw if you're looking for a author for your weblog. You have some really good posts and I believe I would be a good asset. If you ever want to take some of the load off, I'd геally
    lіke to write ѕοme mateгial for your blog in exchangе foг а link back to mine.
    Pleasе blast mе an e-mail if intereѕted.
    Thankѕ!

    Here іs my web-ѕite payday loans no credit check
    My site: payday loans no credit check
    Ανώνυμος said...
    constantly i used to read smaller articles which also
    clear their motive, and that is also happening with this post which
    I am reading at this place.

    Also visit my web-site ... how to get your ex back fast
    Ανώνυμος said...
    Thiѕ iѕ veгy interеsting, You're a very skilled blogger. I have joined your feed and look forward to seeking more of your magnificent post. Also, I've shared your sitе in
    mу soсial nеtworks!

    My wеbsite - payday loans
    μπομπονιερες γαμου said...
    Πραγματικα θρυλικο συγκροτημα.
    Unknown said...

Post a Comment



My personal songs:


Land GigsQuantcast

 

Blogger Template | Created by: Spy