Σε μια άβολη καρέκλα μεταλλική αεροδρομίου, φορές φορές χωρίς λόγο, χωρίς ταξίδι να πάω, μόνο μ’ αυτή τη γεύση του καφέ της αναχώρισης στα χείλη.

Σ’ έναν κακοφωτισμένο άσχημο διάδρομο νοσοκομείου που βρωμούσε εγκατάλειψη, να ακούσω ένα “εντάξει, την γλίτωσε”, κι η καρδιά μου να χτυπάει στο ρυθμό της λάμπας φθορίου που αργοπεθαίνει πάνω από τον τελευταίο φοριαμό στο βάθος.

Σε μια στάση λεωφορείου ξημερώματα μαζί με τους νυχτοφύλακες που σχολούσαν, να πάω να δώσω κίνηση σε άψυχα μηχανήματα, τελευταίους αυτόπτες μάρτυρες μιας βιοτεχνίας που άσθμαινε σ’ αυτήν την κακοτράχαλη πορεία προς την ανυπαρξία.

Σε μια αίθουσα αναμονής πολυϊατρείου, μ’ ένα ταβάνι τόσο χαμηλό που ίσα να φτάνει στα κομένα μου γόνατα, να με σκεπάζει και να με απειλεί πως δεν θ΄ακούσω ποτέ το “οι εξετάσεις σας είναι μια χαρά”.

Σ’ ένα άδειο τηλέφωνο μπροστά, σχεδόν ικετευτικά, σε στάση εμβρύου να παρακαλάω για ένα “μου ‘λειψες”.

Σ’ ένα φθαρμένο γκρι παλτό μέσα, καπνίζοντας τα τελευταία μου δέκα τσιγάρα, για άλλη μια συγγνώμη που δεν πρόλαβα να πω.

Σ’ ένα σπίτι από άχυρα, τη φωτιά να πλησιάζει, χωρίς μια αντιπυρική ζώνη μέχρις όπου φτάνει το μάτι.

Σ’ ένα ταξίδι, με λευκό εισητήριο. Άγραφο πριν καν το αγοράσω...


52 Comments:

  1. Talisker said...
    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
    Talisker said...
    mr Spy ..
    διαβαζοντας το κειμενο ηθελα παρα πολυ να ακουσω με ποιο τραγουδι το συνοδευετε..

    ειναι το τραγουδι που ακουω μερες τωρα ..
    και νομιζω ταιριαζει.. απολυτα


    -καλυτερα που δεν ακουγεται αυτοματα ..

    αφηνει χρονο ...

    σε ενα κειμενο τοσο ομορφα μελαγχολικο ..



    ομως ξερετε τι?

    τα αγραφα λευκα εισιτηρια ..
    μοιαζουν ,με τις αγραφες παιδικες ψυχες ..

    σε πηγαινουν παντου..
    Xνούδι said...
    Περιμένοντας, κέρδισα πέντε σταγόνες λησμονιάς, γιατί τόσο αξίζουν οι μνήμες που βιώνονται. Τόσο κοστίζει η αγορά ενός ονείρου, τα ημικύκλια που κύκλοι δεν έγιναν ποτέ και ένα σκονισμένο κουτί από παπούτσια.

    Που μεγαλώνει και χωρά να ζεις πια εκεί, μέσα, να ζουν δίπλα σου όλα τα άφησέ με να 'ρθω μαζί σου κι ένας μεγάλος ποταμός, άπειρα χρόνια πλάτος.

    Τεράστιο γίνεται να χωρέσουν κι άλλοι. Μα στο φάλτσο τους αυτόματα μικραίνει και εξαφανίζονται στην χώρα του πότε πότε. Τους συναντάς σε ξένα μάτια και τους προσπερνάς ή τους θυμάσαι στον ύπνο σου μόνο.

    Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε αυτό που υπήρχε κι αν τίποτα δεν είχε συμβεί δεν θα είχαμε τίποτα να πούμε.

    Ούτε θα είχαμε εκείνη την υπερμεγέθη απόχη να πιάνουμε ο ένας τον άλλο.

    Και μια φορά, πιο πολύ και μεγάλη περισσότερο, το κουτί έπεσε ξαφνικά σε μια θάλασσα και δεν το σταματούσε τίποτα και ποτέ. Ποτέ. Ποτέ. Σαν τα λαμπερά σινιάλα στις νύχτες κάποιων ανθρώπων. Που δεν σταματάνε με τίποτα και ποτέ. Ποτέ. Ποτέ.

    Κι αν θέλεις, το πιστεύεις.


    (Σας το αφιερώνω αυτό, συγχωρέστε με για τον χώρο)
    antinetrino said...
    Κι όμως οι εξετάσεις σου φαίνονται μια χαρά.... το μόνο που μένει είναι να γράψεις επιτέλους ένα προορισμό στο εισιτήριο και να την κάνεις... Άντε καλή συνέχεια στο ταξίδι σου.
    Spy said...
    @ Talisker:
    Εκεί είμαι τώρα.
    Παντού.


    @ Χνούδι:
    :(
    Πάω να σβήσω το ποστ μου και να αναρτήσω το σχόλιό σας...


    @ antinetrino:
    Εσείς που είστε και πολυταξιδεμένος έχετε καμιά καλή πρόταση;
    Talisker said...
    ..και φυσικα δεν αναφερομαι στο τραγουδι του βιντεο!:)
    theorema said...
    Εγώ θα σας πρότεινα το Waiting for the sun ως μουσική υπόκρουση του ποστ σας, μιας και αυτό που περιμένετε αυτή τη στιγμή δεν θα μπορέσει ποτέ να συγκριθεί με ο,τιδήποτε άλλο στη ζωή σας.
    Όταν με το καλό καταφθάσει, θα θυμηθείτε τα λόγια μου :-)
    b|a|s|n\i/a said...
    είστε τυχερός αγαπητέ μου spy.
    επειδή ακριβώς το εισιτήριο είναι άγραφο. λευκό. μπορείτε να το χρωματίσετε με ότι χρώματα θελήσετε. διαλέξετε. επιλέξετε.
    για όλα τα άλλα που σας κούρασαν...
    πάντα (ή σχεδόν πάντα) υπάρχει μία διαφορετική οπτική
    krotkaya said...
    αν ψάχνεις προορισμό έχω να σου προτείνω μερικούς πάντως!

    (άπαξ και άρχισα να σχολιάζω εδώ μέσα, κλάφτα τα σοβαρά ψαγμένα ποστς!)
    χο
    χο
    χο!
    (enki sends his regards! waiting to be packed!) :)
    Spy said...
    @ Talisker:
    Το καταλάβαμε Μεγαλειοτάτη.


    @ theorema:
    Εγώ πάλι θα μου πρότεινα αυτό της προηγούμενης ανάρτησης.
    (το φαϊ δεν το ανακατεύετε καθόλου εσείς; όπως είναι το μαγειρεύετε;)
    :)


    @ b|a|s|n\i/a:
    Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Είναι χαμηλοτάβανο το δωμάτιο...
    ;)


    @ krotkaya:
    Να προσέχετε. Δεν έχετε μόνον εσείς το χάρισμα να αποδομείτε σοβαρ(οφανή) ποστς.
    Μη σας στείλω καμιά δεκαριά λινκς για την απόδειξη τούτου...
    (I love you, really...)
    Τσαλαπετεινός said...
    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
    Τσαλαπετεινός said...
    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
    Τσαλαπετεινός said...
    Στο διάδρομο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας, στην οδό Αναπαύσεως
    για αναγνώριση σορού προσφιλούς προσώπου.

    *τα δύο προηγούμενα σχόλια αφαιρέθηκαν λόγω ορθογραφικών λαθών
    ΦΟΥΛΗ said...
    Δανείστηκα το εισιτήριο,να παρακολουθήσω τις σκέψεις σας.
    Το τραγούδι,απλά καταπληκτικό.
    Καλό βράδυ
    tovene592 said...
    αληθή τα γεγονότα;
    (στο μέτρο του δυνατού πάντα)

    περιμένοντας τους βαρβάρους, κάπου εκεί με παραπέμπει

    Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
    Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
    Кроткая said...
    Με απειλείτε ελεεινέ Κατάσκοπε;
    Ξεχνάτε πως σας έχω στο χέρι;
    Μην ανησυχείτε, έχω τις πληροφορίες μου για το ποιόν σας, σας έχω δει να τριγυρνάτε σε διάφορα καταγώγια και να συμπεριφέρεστε ρεμαλοειδώς.
    Αλλά έχω κι εγώ άσους στο μανίκι μου! (στη βαλίτσα μου έστω!)
    Spy said...
    @ Τσαλαπετεινός:
    Μην στενοχωριέστε αγαπητέ μου.
    Η συγκίνηση θα φταίει...


    @ ΦΟΥΛΗ:
    Και; Βρήκατε τίποτα εκεί που πήγατε;


    @ tovene592:
    Στο μέτρο του δυνατού, ναι.
    Ακόμα πιο αληθή τα συναισθήματα.
    Πέρα από το μέτρο του δυνατού.


    @ Кроткая:
    Είστε ξεδιάντροπη!
    Με απειλείτε μέσα στο ίδιο μου το βλογ, τη στιγμή μάλιστα που εγώ σας εξομολογούμαι δημοσίως τον έρωτά μου;
    (φέρτε μου εσείς αυτό που πρέπει, και μετά, λέω μετά, δεν θα σας μείνουν ούτε άσσοι ούτε μανίκια...)
    VK in Athens said...
    Πάντα δεν τα είχα καλά με την αναμονή! Βλέπεις ως μοναχοπαίδι ήθελα πάντα τα πράγματα να έρχονται άμεσα. Μεγαλώνοντας αγάπησα και μίσησα την αναμονή όσο τίποτε άλλο. Άλλες φορές μου άφηνε μια πικρή γεύση σαν το απειροστό τσιγάρο, άλλες πάλι σαν το τελευταίο κομμάτι σεκέρ παρέ. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορούσα ποτέ να εκτιμήσω το αν το γεγονός ότι περίμενα...ήταν τελικά καλό ή κακό.

    Κοίταξε να περιμένεις με παρέα. Είναι το μόνο που μπορώ να προτείνω! Και εμείς ξέρεις πολύ καλά ότι είμαστε εδώ. Και αν δεν το ξέρεις alter ego μου, στο λέω για να το ξέρεις από εδώ και πέρα...

    υ.γ. Ααααα μιας που περιμένουμε...να βάλω μια Απόλυτη να περάσει η ώρα ευχάριστα...;;; Χαχαχα!!!
    Νεράιδα της βροχής said...
    περιμένοντας για ένα τίποτα μέσα στη χώρα του ποτέ, τα εισιτήρια πάντα θα είναι λευκά. ίσως και διάφανα. όχι για να ορίζουν προορισμούς, ούτε για να μετρούν αποστάσεις. μα να χρειάζονται δύναμη να γίνουν μικρά τρίμματα και να σκορπίσουν στον άνεμο. τα εισιτήρια που αξίζουν είναι αυτά που δεν εξαγοράζονται. τα έχουμε μέσα μας και αφήνουμε να μας ψιθυρίζουν ονόματα, τόπους και τρόπους διαφυγής...

    το θέμα είναι να ανοίγουμε τα φώτα μέσα μας για να ψάξουμε στις αποθήκες πού στο καλό είναι κάτι αραχνιασμένα γιατί και μερικά παραπεταμένα διότι...

    φιλιά βρόχινα...
    Λαμπηδονα said...
    Φοβερο κειμενο,σκεψεις........
    Καλησπερα.
    Spy said...
    @ VK in Athens:
    Ήθελα πάρα πολύ να σας ευχαριστήσω για τα λόγια συμπαράστασης, αλλά έχετε μια ιδιαίτερη ικανότητα τα υστερόγραφά σας να με κάνουν να βγάζω καντήλες.
    Γκκκκρρρ!


    @ Νεράιδα της βροχής:
    Στη δική μου αποθήκη, τα μόνα που έχω βρει είναι κάποια αραχνιασμένα "πρέπει", και κάτι θεόρατα "κουνήσου", που έχουν αραχνιάσει απ' την αχρηστία ...


    @ Λαμπηδόνα:
    Καλησπέρα και σε εσάς.
    Σελιτσάνος said...
    Ε όχι!Δεν θα το αντέξω αυτό:εκτός από ψηλός,όμορφος,με αισθαντική φωνή,κάτοχος δηκτικού χιούμορ,ταλαντούχος γραφίστας και κομπιουτεράς,μουσικός,τραγουδιστής,συνθέτης,δρων επιτυχώς υπό κάλυψιν,δολοφόνος αλλοδαπών νοσοκόμων,μέλλων πατέρας είστε και λογοτέχνης;;;!!!
    (Όχι δεν θα το αντέξει η ταπεινή μετριότητά μου...)
    pastaflora said...
    Οι συγγνώμες που δεν προλάβαμε να πούμε... τι μεγάλο βάρος κι αυτό...
    Valisia said...
    Τί έγινε κύριε Spy?
    Γνωρίσαμε κανένα γκομενάκι που μάλιστα κατοικοεδρευεί μακρυά μας κι έχουμε τέτοια διάθεση;
    απατεωνες said...
    waiting for sex ?
    Λου said...
    σπερα, λεμε, ειπαμε, ομως...........αμαν πια, ενα ταξιδι που σκεφτομαι να κανω καιρο τωρα......κι ενω εγω το χα πρωτοσκεφτει (ουδεις αλλος στην πλαση) με προλαβατε......κι υστερα θα με πουνε κλεφτρα (οχι, οτι δεν μ αρεσει δηλαδη)....
    σπερα καλη......Κατασκοπε....την κανω για μεγαλη μπαζα!!!
    "Ground Control to Major Tom" said...
    Πρέπει...?
    Cleareaching said...
    Κι όμως, τη στιγμή της αναμονής, εκεί στο ανάμεσα δύο καθοριστικών στιγμών, όταν το σύμπαν είναι σαν σε εκκρεμότητα, τότε είναι που συμβαίνουν τα θαύματα. Χρειάζεται μόνο ελπίδα και πίστη. :)
    So_Far said...
    Με πέντε αν δεν κάνω λάθος παραγράφους μας περιγράψατε όλους
    Εύστοχο
    Aura said...
    Περιμένοντας έμαθα
    (ή μου δόθηκε η ευκαιρία να μάθω)

    πως να περιμένω
    τι περιμένω
    και γιατί το περιμένω..
    ΦΟΥΛΗ said...
    Αδαής λεξιλαγνος....
    Άπρακτος καλλιτέχνης...
    Διάσημος ανώνυμος...
    Ευκατάστατος επαίτης...
    Μουγκός διαδηλωτής...
    Ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου..
    Αυτά,βρήκα ,κατά τα γραφόμενα σας, μια και δεν σας ξέρω,καθότι νέα αναγνώστρια,και δεν εχω σφαιρική άποψη..................
    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ.
    krotkaya said...
    έτσι είμαι εγώ, κατάσκοπε! ξεδιάντροπη!

    αλλά, ας είναι, μιας και είμαι σχετικά φρέσκια εδώ, ας συμπεριφερθώ λίγο κόσμια! :)

    θα σας το φέρω, θα σας το φέρω! εις απάντηση αναμένω να μου εξομολογηθείτε την αγάπη σας γονυπετής και κλίνοντας την κεφαλή! :)
    Spy said...
    @ Σελιτσάνος:
    Ξεχάσατε να αναφέρετε ότι παίζω και καλό σκάκι.


    @ pastaflora:
    Ίσως το μεγαλύτερο...
    Που μπορούμε να το σηκώσουμε όμως ακόμα, όσο προλαβαίνουμε να τις πούμε, έστω και αργά.


    @ Valisia:
    Τς, τς, τς...
    Δεν ντρέπεστε;
    Παντρεμένος άνθρωπος, με έχετε ικανό για τέτοια πράγματα;
    (αν πείτε όχι δεν θα σας ξαναμιλήσω)


    @ απατεωνες:
    No. Waiting for the Orient Express.
    Spy said...
    @ Λου:
    Να το κάνετε το ταξίδι καλή μου Λου. Κι άμα είναι μεγάλη η μπάζα και περισσέψει τίποτα, ε... ξέρετε που θα μας βρείτε.
    :)


    @ Ground Control to Major Tom:
    Όχι, αλλά καμιά φορά δεν σου μένει τίποτε άλλο...


    @ Cleareaching:
    Τι να πω τώρα κι εγώ σε εσάς;;;
    Μόνο ένα "καλή τύχη" μέσα από την καρδιά μου, κι από δω...


    @ So_Far:
    Εφτάμιση ήταν, αλλά το νιώθω, πως κάπως έτσι είναι, όπως το λέτε.
    Spy said...
    @ Aura:
    Σας ευχαριστώ.
    Ήταν το πιο μεστό και σοφό σχόλιο
    που θα μπορούσα να διαβάσω για αυτήν την ανάρτηση.


    @ ΦΟΥΛΗ:
    Πιστέψτε τα.
    Είναι όλα αλήθεια.
    Και να τα θυμάστε όσον καιρό με διαβάζετε.


    @ krotkaya:
    Μπα! Μήπως θέλετε και μονόπετρο;
    (όχι τίποτα άλλο δηλαδή, να ξέρω πως θα δικαιολογήσω στη γυναίκα μου τα έξοδα...)
    anna. said...
    Κι έχει βραδιάσει...
    Σε εμβρυακή στάση αναμονής με βρήκε τ'όνειρο...
    Με το εισιτήριο στο χέρι να ζω ξανά
    την απογείωση και προσγείωση...
    Να ταξιδεύω και ν'αφήνομαι...
    Καλησπέρα.
    Aura said...
    Είναι επειδή είμαι υπερβολικά ανυπόμονη Spy. Υποφέρω να περιμένω. Γιαυτό γνωρίζω την αξία του 'Περίμενε'..

    Σας ευχαριστώ που καταλάβατε το σχόλιό μου:))
    krotkaya said...
    μμ, δεν είν'κακή ιδέα το μονόπετρο.
    αν και προτιμώ σκουλαρίκια.
    αλλά, οκ, ό,τι σας αρέσει, όχι δεν θα πω.
    manetarius said...
    ...εγώ πάλι περιμένω για ένα ..επόμενο ποστ!

    (δεν έχω έμπνευση να σχολιάσω κάτι έξυπνο σ' αυτό!)
    τσούτσουρος said...
    περιμένοντας μια ζωή.. που δεν ήταν επιλογή.. αλλά την παλεύω ο μαλάκας :)
    neni said...
    Λυτρωτική η τελευταία γουλιά καφέ στα χείλη σας,μα τόσο πικρή.Στασιμότητα.Την γλίτωσε αυτή τουλάχιστον και η καρδιά σας θα βρει και πάλι τους χαμένους χτύπους,εκείνους που σταμάτησαν όταν εκείνη την γλίτωσε.Ανυπαρξία,μόνος σας,τίποτα δεν υπήρξε ποτέ να το κρατήσετε σφιχτά στην αγκαλιά σας.Νύχτα,διαδρομή,αναμονή.Δυο μάτια,μια καρδιά.Κ μετά πάλι τίποτα.Κενό,απουσία,πόνος.Μοναξιά, πληγωμένη καρδιά,συγγνώμη που δεν ακούστηκαν.
    Δυστυχώς κ.spy νομίζω πως για ακόμη μια φορά σας καταλαβαίνω απόλυτα.
    Ίσως όμως για μερικά ταξίδια να μην υπάρχει γυρισμός.
    wert01gf said...
    Ολόκληρη η ανάρτηση πλημμύρισε μυρωδιές και χρώματα. Τα καταφέρατε υπέροχα. Οι αναμονές, οι τόσο ατελείωτες, που όμως σου δίνουν χρόνο να αισθανθείς.
    - said...
    έχω κι εγώ ένα κρυφό ταλέντο. στις αίθουσες αναμονής είμαι ένα τίποτα γυρισμένο στον τοίχο, περιμένω το όνομά μου για να το γράψω στον τοίχο, γιατί ο τοίχος θα μου μιλήσει, κανείς άλλος. το εισητήριο για μενα είναι η προφητική επιστροφή, που ακυρώνει οποιαδήποτε άλλη αναμονή πέραν της αποτυχίας.
    thamnos said...
    Οταν θα έρθουν τα σκουλήκια μάλλον θα έιναι αργά...
    Μην ξεχνάς πως το δικό σου "σκουλήκι" σε έχει κάνει να περιμένεις το καλύτερο δώρο της ζωής... την ίδια τη ζωή!

    Καλημέρες
    Κ.Κ.Μοίρης said...
    Spy, για hall of fame είναι αυτό..
    blogrehab said...
    Ώρα για εσωτερική μετανάστευση; Εγώ αυτόν τον προορισμό θα διάλεγα για το εισητήριο.
    Spy said...
    @ anna.:
    Σε πόσα αεροδρόμια άραγε να είδατε κι εσείς την επιγραφή "departures" να μην δικαιώνεται;


    @ Aura:
    Μεγάλο βάρος αυτή γνώση πάντως...


    @ krotkaya:
    So be it...


    @ manetarius:
    Εντάξει τώρα;
    Spy said...
    @ τσούτσουρος:
    Κι άντε να ξέρει κανείς αν είστε και σε καλό δρόμο...


    @ neni:
    Ας είναι τουλάχιστον ανεκτός ο προορισμός, σ' αυτά τα ταξίδια.


    @ wert01gf:
    Ναι τα κατάφερα.
    Γέμισα κόκκινο σκουριάς το πληκτρολόγιο...


    @ -:
    Ευτυχισμένος ο τοίχος που σας έχει εμπρός του, θα έλεγα εγώ...
    Spy said...
    @ thamnos:
    Σκουληκαντέρα!
    Μη με μειώνετε.


    @ Κ.Κ.Μοίρης:
    Εγώ έλεγα να το βάλω σε μια κορνίζα και να το πετάξω στην αποθήκη μαζί με τα πτυχία μου.


    @ blogrehab:
    Ξέρετε, είστε καινούργιος και δικαιολογείστε. Το ταξίδι αυτό το έχω μάθει απ' έξω...
    Aunt Donna said...
    Καλημερα Ανιψιε
    Ποτε δεν περιμενα οτι θα γραφε ενας μπαμπας ετσι!
    Απλα υπεροχο κειμενο!
    disa said...
    syhcool said...
    Next, do the same thing for the pandora jewerly right front side of the shirt.Once you have done Pandora Bangles both front sides of the shirt, you then will need pandora bead to do the back of the shirt. Take the shirt and place the back of the discount pandora shirt so that the direct middle is on the ironing board. The pandora sale back collar of the shirt should be right up at the edge discount pandora charms of the "head" of the ironing board or even slightly hanging off. Pull the bottom buy pandora bracelets of the shirt to create that taught resistance again and pandora beads charms begin to spray the shirt and iron in the opposite direction of pandora earrings the pull.

Post a Comment



My personal songs:


Land GigsQuantcast

 

Blogger Template | Created by: Spy