Έριξα μια ματιά έξω.
Μια παράξενη ησυχία είχε σκεπάσει τη γειτονιά μου.
Φόρεσα τα καλά μου παπούτσια και κατέβηκα στο δρόμο. Από πάνω δεν φόρεσα τίποτα γιατί δεν υπήρχε κανείς να με χαζέψει. Η άσφαλτος όμως ήταν τραχιά και έκαιγε. Κάτι μου έλεγε επίσης πως εκεί που θα πάω δεν θα μπορούσα να περπατώ ξυπόλητος, θα ήταν αγένεια.

Έκλεισα αποφασιστικά την πόρτα πίσω μου. Κοίταξα δεξιά, κοίταξα αριστερά, τίποτα, κανείς. Στην τύχη το έπαιξα και ξεκίνησα προς τα κει που ερχόταν το φως. Αυτή η αίσθηση του να τυφλώνομαι και να περπατώ με μισόκλειστα τα βλέφαρα πάντα με γοήτευε. Ένας καυτός αέρας φυσούσε και σήκωνε σκόνη χαμηλά, σκέπαζε το δρόμο και δεν έβλεπα που πατάω, μα ευτυχώς είχα τα παπούτσια μου τουλάχιστον και δεν φοβόμουν.

Τα σπίτια αραίωσαν και βγήκα σε έναν άθλιο επαρχιακό δρόμο, γεμάτο ξεραμένο θυμάρι και φύλλα δυόσμου που δραπέτευσαν από τις γλάστρες τους και ταξιδεύαν στον αέρα μέχρι να χάσουν το άρωμά τους και να πέσουν νεκρά στο χώμα. Τι παράξενο...

Σε λίγο το τοπίο είχε γίνει μια κίτρινη και αρρωστιάρα έρημος που σήκωνε στις πλάτες της τη θλίψη όλου του κόσμου. Στο βάθος μπορούσα να ξεχωρίσω μόνο τον ήχο που κάνουν τα λάστιχα από τα φορτηγά όταν γδέρνουν την άσφαλτο κι εκείνο το θλιβερό κρακ που κάνουν τα γέρικα κλαδιά των δέντρων όταν πεθαίνουν αποκαμωμένα και σπάνε προς το έδαφος. Ζωή πουθενά...

Πρέπει να πέρασαν τουλάχιστον τρία χρόνια έτσι. Τρεφόμουν με χουρμάδες που είχα φυλάξει στην τσέπη από το πανωφόρι μου, το οποίο έβρισκα σκονισμένο και κρεμασμένο πάνω σε στύλους σε κάθε διασταύρωση μπροστά μου, σαν πινακίδες που μου έδειχναν τον προορισμό μου, και έπινα βρώμικο καφέ νερό από λακούβες που ανακάλυπτα όταν βυθίζονταν μέσα τους τα ωραία μου παπούτσια και βρέχονταν τα πόδια μου. Πρέπει να κουβάλησα πάνω μου πολλές αρρώστιες και πιο βαρύς πλέον περπατούσα αργά.

Μια μέρα έφτασα στο τέλος του δρόμου. Κοίταξα πίσω. Τίποτα. Μπροστά μου είχα κατακαθίσει η σκόνη κι ένα σκαλοπάτι θεόρατο είχε καρφωμένη επάνω του μια πινακίδα: “Only if you dare…”

Δεν είχα και πολλές επιλογές πλέον. Ανέβηκα με κόπο μιας και η κούραση με είχε εμφανώς καταβάλλει, αλλά τα κατάφερα και ισορρόπησα στην άκρη του. Από κάτω έχασκε ένας τεράστιος γκρεμός και ίσα που ξεχώριζα έναν ήχο από αφρισμένο νερό που κυλούσε, ή έτσι μου φάνηκε τουλάχιστον. Μια τεράστια ξύλινη βαριά πόρτα έκλεισε πίσω μου με θόρυβο απαίσιο. Ποιος την έβαλε εκεί; Γιατί δεν την είδα πριν; Κι αν θέλω να γυρίσω;

Μονόδρομος.

Ή που θα πέθαινα από ασιτία σε ένα ανώνυμο τσιμεντένιο σκαλοπάτι στην άκρη του κόσμου, ή που θα βούταγα. Χωρίς μάσκα και αναπνευστήρα.

Έψαξα για τα φτερά μου, αλλά το μόνο που είδα στους ώμους μου ήταν το βάρος από τα ταξίδια που δεν τέλειωσα και τα νύχια των παιδιών μου να με γρατσουνάνε μέχρι να μου ματώσουν την πλάτη.

Βούτηξα χωρίς να κλείσω τα μάτια.



Τώρα που διαβάζετε αυτό το σημείωμα ταξιδεύω ακόμα. Προς τα κάτω. Ταξίδι είναι κι αυτό, one way only. Όταν φτάσω θα σας στείλω μια καρτ ποστάλ για να ξέρετε ότι είμαι καλά. Αν δεν έρθει μην τρομάξετε, θα φταίνε οι ταχυδρομικές υπηρεσίες, όχι εγώ.

Εγώ θα είμαι καλά. Μάλλον...
.
.
.
.
.
.
.
.

50 Comments:

  1. Xνούδι said...
    " και τα νύχια των παιδιών μου να με γρατσουνάνε μέχρι να μου ματώσουν την πλάτη"

    Ανεπανάληπτη φράση spy ταξιδευτή.

    (Αν και το άρρωστο μυαλό μου διάβασε ποδιών μου στην αρχή. Χμ. )
    apos said...
    Ανησυχώ λιγότερο. Γιατί η ταμπέλα έγραφε «only if u dare».
    Θα ανησυχήσω πραγματικά αν λάβω καρτ ποστάλ.
    rosie said...
    Εμείς αποφασίζουμε πότε θα είναι το τέλος. Χαίρομαι, που δεν το αποφασίσατε για σας.
    bright Φω said...
    μονόδρομος... αλλά not the end... κι ας είναι κατηφόρα...

    σας λατρεύω όταν βγάζετε αισιοδοξία (ή εγώ έτσι το είδα) μέσα από τα πιο black σενάρια.
    μήπως έτσι είναι και όλη μας η ζωή;
    Λου said...
    κι επεσα....με τα ματια ανοιχτα, και βρεθηκα σε ενα τεραστιο τραμπολινο, και γυρω γυρω οι φιλοι μου, να χειροκροτανε, και δεν εβρισκα το παλτο μου να κρυψω τη γυμνια μου, κι ετσι εκσφενδονισα τα καλα μου σκαρπινια στα πληθη, κι ακομη γελαω..........

    Καλη ημερα, ταξιδιαρα ψυχη, Ευγενη μου Κατασκοπε!!!
    b|a|s|n\i/a said...
    το διάβασα. χαμογέλασα. γύρισα στο crm. ξαναγύρισα σε εσας. με κάλεσε και πάλι το crm. βγήκα αυλή για ένα τσιγάρο. ήρθα και πάλι να σας αφιερώσω το τραγούδι που από την πρώτη στιγμή χαμογέλασα όταν διάβασα τις λέξεις σας.
    Κ.Κ.Μοίρης said...
    υπεραισιόδοξος...

    τι δεν κατάλαβα ?
    tovene592 said...
    εισητήρια να βγάζετε πάντε αλέ ρετούρ. και σας βγαίνει φθηνότερο και δεν έχετε στο κεφάλι την αγωνία πώς θα γυρίσετε.
    έτσι μπορείτε να βαραίνεστε άφοβα από τα υπόλοιπα ταξίδια που έμειναν μισά.
    υγ. μα την καρτ ποστάλ με τα ελτα;
    ιντερνετικώς θα την περιμένω
    Nomad said...
    Not, ε;

    Ξερετε, ο,τι πιστεύει κανείς μπορεί και να υπαρξει. Ακόμα και οι ροζ μονόκεροι. Αποδειξη τα παραμύθια.

    :))))
    Talisker said...
    Spy

    -το καλο που σου θελω..
    ΜΗ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ
    γιατι θα ερθω να σε βγαλω εγω απο κει κατω..
    - και θα μπλεξεις!

    - ο ενικος σε τονο που δεν σηκωνει αντιρρηση.
    Επιτακτικος.

    διοτι φιλε μου
    στα ταξιδια προς τα κατω..
    δινουμε μια

    και πεταμε!

    (το περιστερι που σου εφερε το σχολιο μη το σφαξεις! Θα το ψησουμε οταν γυρισεις..Πανω!)

    χχχχχχχχχχχ
    Valisia said...
    Tώρα μου θυμήσατε το ανέκδοτο με το άσπρο άλογο:
    Είναι ένας ο οποίος οδηγεί το αμάξι του μες στη μέση της ερήμου(καλή ώρα).Ξαφνικά παθαίνει βλάβη το τουτού κι ούτε νερό έχει να πιει ούτε κάποιο κινητό για να επικοινωνήσει.Είναι πια σίγουρος ότι θα αφήσει την τελευταία του πνοή στη πύρινη κόλαση.
    Αίφνης εμφανίζεται από το πουθενά ένα άσπρο άλογο να καλπάζει προς το μέρος του.
    -Γεια,του κάνει το άλογο.
    Ο τύπος,μπερδεμένος όπως ήταν,δεν έβγαλε άχνα.
    -Τί πρόβλημα έχουμε εδώ;ρωτάει το άλογο με την απόλυτη ψυχραιμία.
    -Καλά,μιλάς;Αφού είσαι άλογο!!!
    -Αν ανοίξεις το καπό και με αφήσεις να δω την βλάβη δεν θα χρονοτριβούμε με τις απορίες σου,του αποκρίνεται το άλογο.
    Τώρα ο τύπος όχι μόνο έχει μείνει έκπληκτος με την ομιλία του αλόγου,αλλά εντυπωσιάζεται και με τις ηλεκτρολογικές του ικανότητες.
    Πράγματι,μέσα σε 5' το άλογο είχε φτιάξει το πρόβλημα του αυτοκινήτου και τώρα το όχημα ήταν έτοιμο να διανύσει πολλά χιλιόμετρα.
    Ο άνδρας μπήκε μέσα αφού ευχαρίστησε το άλογο και στο επόμενο βενζινάδικο-μπαρ κατέβηκε να πιει ένα ποτό μήπως και συνέλθει.
    Μπαίνει μέσα και παραγγέλνει ένα διπλό ουίσκι.
    -Τί έγινε,φίλε;Προβληματισμένο σε βλέπω,παρατηρεί ο μπάρμαν.
    -Άσε,του λέει.
    Εκεί που έμεινα στην μέση του πουθενά με το αυτοκίνητο,ήρθε ένα άσπρο άλογο κι όχι μόνο μου μίλησε αλλά μου έφτιαξε και το αυτοκίνητο,είπε ο άνδρας.
    Και τότε του απαντάει ο μπάρμαν:
    -Ααααα,είσαι πολύ τυχερός.Εγώ τις προάλλες έμεινα από βενζίνη κι ήρθε το μαύρο άλογο και μόνο που δεν μ'έβρισε.

    Μ'αυτά και μ'αυτά,αξιότιμε κύριε Spy,σας εύχομαι καλό ταξίδι και με καλούς συνοδοιπόρους.
    VK in Athens said...
    Εγώ τώρα που πιστεύω ότι ο κύριος Death is the end...είμαι καλά; Αχ δεν ανησυχώ για εσάς πλέον, είσαστε γερό (και όχι γέρικο...)σκαρί! Θα βρείτε το δρόμο. Κάντε εκεί μια απλωτή...άντε και δυο...και θα βρείτε το δρόμο σας.

    Αααα και αν για κάποιο λόγο θέλετε τη βοήθεια του "κοινού" "give a little whistle" που έλεγε και ο Gimini Cricket...και φθάσαμε!!
    ola kala said...
    παραξενα τα ταξιδια σας κυριε spy
    αστε που προτιμω το ανεβασμα
    το κατεβασμα με τρομαζει!!!!!!!!!
    Lilith said...
    Πολλές φορές, τα κείμενά σας μου θυμίζουν τα όνειρά μου (αυτά που βλέπω στον ύπνο μου, εννοείται)και που δεν είναι και λίγα...
    Δεν είναι φοβερό να ταξιδεύεις χρόνια και στο τέλος να καταλήγεις σε ένα "μονόδρομο" σκαλοπάτι με μόνη διέξοδο το... χάος;
    Αφού πηδήξατε που πηδήξατε, πάντως, όταν θα φτάσετε κάτω βάλτε και κανένα μαξιλαράκι...
    We are right behind you! :)
    Ποδηλάτρης said...
    If u dare! αν δεν τολμάμε στη ζωή μας τότε δεν ζούμε! Συνεχίστε το ταξίδι, είμαι σίγουρα οτι εσείς θα είστε καλά... όπως και όλοι όσοι τολμούν!
    Τα φιλιά μου!
    Spy said...
    @ Χνούδι:
    Δύσκολη φράση Χνούδι μου.
    Δύσκολη...


    @ apos:
    Αν λάβετε καρτ ποστάλ θα πει πως είμαι ήδη στον Παράδεισο (στην κόλαση δεν έχουν), οπότε καλά θα κάνετε και θα ανησυχήσετε.


    @ rosie:
    Καλά, περιμένετε πρώτα να δούμε τι θα βρούμε στον γκρεμό.
    Spy said...
    @ bright Φω:
    Δεν ξέρω, αλλά ώρες ώρες κι εγώ με λατρεύω...


    @ Λου:
    Τέτοια νότα αισιοδοξίας από εσάς ομολογουμένως δεν το περίμενα.
    Καλησπέρα.


    @ b|a|s|n\i/a:
    Είναι ένα εκπληκτικό τραγούδι φίλε μου και σας ευχαριστώ πολύ.
    (απαγορεύεται το κάπνισμα μέσα;)
    Spy said...
    @ Κ.Κ.Μοίρης:
    (σε βαθμό βλακείας θα προσέθετα)
    Μια χαρά καταλάβατε.


    @ tovene592:
    Και άμα μου αρέσει εκεί;
    Τζάμπα θα πληρώνω τα ρετούρ;


    @ Nomad:
    Το πιστεύω.
    Μια φορά μάλιστα νόμιζα πως υπήρχαν πράσινα ελεφαντάκια με μωβ καρδούλες και την άλλη μέρα βρήκα ένα τέτοιο μέσα στην μπανιέρα μου.
    (ακόμα ψάχνω να μάθω πως βρέθηκε εκεί)
    :)
    Spy said...
    @ Talisker:
    (τσίμπησα ήδη μια φτερούγα, διότι πείναγα, ελπίζω να μην σας πειράζει...)


    @ Valisia:
    Εμένα πάλι μου θυμήσατε τον Κόκκοτα:
    "Το ένα τ' άλογο να είναι άσπρο
    όπως τα όνειρα που έκανα παιδί,
    το άλλο τ' άλογο να είναι μαύρο
    σαν την πικρή μου την κατάμαυρη ζωή..."
    (ήμαρτον... τι γράφω;)


    @ VK in Athens:
    Εντάξει είμαι.
    Προς το παρόν πήρα το 50 - 50...
    Spy said...
    @ ola kala:
    Έχετε δει εσείς ασανσέρ που πάει μόνο προς τα πάνω;


    @ Lilith:
    Το μαξιλαράκι για εσάς το θέλετε;
    (αυτό υπέθεσα με την τελευταία σας φράση)
    Αν ναι, δεν σφάξανε.
    Να πέσετε κι εσείς να δείτε τη γλύκα. Με μαξιλαράκι κι εγώ δεν θα φοβόμουν...


    @ Ποδηλάτρης:
    Ορθοπεταλιά στην άκρη του γκρεμού έχετε κάνει;
    (μετά τα ξαναλέμε...)
    thamnos said...
    Χα, προετοιμασία για το απόκρεω κάνετε?
    Εμένα αν μου φέρει ο ταχυδρόμος card postal ντυμένος Χάρος δεν θα του ανοίξω τον έχω δεί ήδη 2 φορές και μου 'φτασε.

    Υ.Γ. ακόμη δεν έκανες παιδία θέλεις και μασαζάκι στην πλάτη??
    πφφφ
    mamma said...
    Καλημέρα! Τέλειωσε η πτώση; ή όχι;
    Ελπίζω να καταφέρατε να μείνετε one piece...
    απατεωνες said...
    γεύση από θάνατο !
    θα σου στείλω κι εγώ μια συνταγή


    [ψιτ! Πως τα πας ;]
    απατεωνες said...
    ...και να προσέχεις τον μουνόδρομο!!!



    (ξέχασα)
    Kleine wolke said...
    Μετά απο 3 χρόνια έτσι, νομίζω ότι το only if you dare μεταφράζεται σε please come in.Μόνο καλύτερα μπορούν να συμβούν μετά από τέτοιο ταξίδι.
    Και σας τα εύχομαι αγαπητέ Spy.

    Τα νυχάκια των παιδιών σας φτερά είναι.Απλώς είναι κρυμμένα, σαν καλά κατασκοπάκια.

    Καλησπέρα!
    ocean soul said...
    συγχαρητήρια κερδίσατε το βραβείο του πιο ευφάνταστου μπλοκερ, πληροφορίες στο μπλοκ μου
    manetarius said...
    Συγγνώμη... από που το πήρατε αυτό το πανοφόρι; Πολύ ενδιαφέρουσα αγορά! υπάρχει και με άλλα αγαθά στις τσέπες; π.χ. σοκολατάκια μέντας, μικρά σαντουιτσάκια με προσούτο και έμενταλ, μίνι κρουασάν σοκολάτας...;
    (yes, I dare!)
    chichipiru said...
    αφού ήδη το τολμήσατε...βουτήξτε και ζήστε το.. πάψτε να ανησυχείτε τόσο! :)
    bafana said...
    Αυτά τα ταξίδια στην άβυσσο του μυαλού μας είναι πάντα τα πιο κοπιαστικά, και η τόλμη είναι το μοναδικό εισιτήριο. Καλό ταξίδι σας εύχομαι, μια όμορφη όαση και καλή παρέα. Η κάρτ ποστάλ δεν είναι απαραίτητη.
    Δεν ξέρω αν είμαι εντός ή εκτός θέματος αλλά η "ανάλυση" δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου. Περιορίζομαι μόνο στην αίσθηση και στο συναίσθημα που μου προκαλούν οι λέξεις, οι εικόνες, η μουσική,οι άνθρωποι, κτλ.
    Αναγκαίο το ταξίδι μας αυτό, περιέργεια και ανυπομονησία γι'αυτά που θα συναντήσουμε,αγώνας για το καλύτερο,αλλά και ένα ελεεινό συναίσθημα ανημποριάς για την τελική έκβαση.
    Ανώνυμος said...
    Πονάνε ορέ τα παλληκάρια;

    :(
    spy said...
    AGAPITE FILE K SYNONOMATE SPY
    DEN YPARXOYN MONODROMOI
    OI DROMOI EINAI PANTA 2 KATEFTHISION!!
    ANODOS
    KATHODOS!!
    EKEI POY PROXORAS STHN KATHODO
    TRAVAS XEIROFRENO
    STRIVEIS
    PATAS THN DIPLH LORIDA
    PARANOMONTAS LIGO
    K VRISKESE
    STON DROMO
    THS ANODOY!!!
    EYXOMAI TA KALYTERA GIA SAS!!!
    Ανώνυμος said...
    Με συγχωρείτε,αλλά θα φτάσετε καμμιά φορά εδώ κάτω;Τόσες ώρες περιμένουμε!Έχουμε και σπίτια και οικογένειες!
    (Αμάν πια μ΄αυτούς τους τουρίστες!).

    Σελιτσάνος.
    alicia said...
    :)

    τα παπουτσια σας μοιαζουν με τις ανασφαλειες μου που τις δενω μια-μια κομπο στον αριστερο μου καρπο. μεχρι τωρα εχω μαζεψει τρεις.τεραστιες τρεις.

    :) μου αρεσε αυτο το ταξιδι παντως.
    manetarius said...
    θα συμφωνήσω κι εγώ με τον ανώνυμο Σελιστάνο... έχω λιώσει τις σόλες μου σούρτα- φέρτα πέρα- δώθε.... ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙΕΙΕΙΕΙΕΙ;;;
    a-nomymous said...
    O sir Gregory Bithikotsis ήθελε να τον θυμόνται και σαν συνθέτη. Και το αγαπημένο του τραγούδι ήταν το "ένα αμάξι με δυο άλογα".
    Ασήμαντη παραδρομή σας, κύριε, μετά από τόσους δρόμους και τόση προσοχή, που δείχνετε στους δρόμους που βαδίζετε.
    >Επί του περιεχομένου των αναρτήσεων σας, θαυμάζω αυτούς, που έχουν κάτι να πουν.
    Όλο δύσκολα βάζετε και χαίρομαι να κοιτώ αναριχήσεις.
    madame_obscure said...
    Αν κλείνατε τα μάτια θα ανησυχούσα..
    Αν τα κλείνατε , πολύ πιθανόν να τα ανοίγατε στον πάτο , χωρίς να έχετε ιδέα για το τι υπήρχε στη διαδρομή..
    Τι κρίμα που οι περισσότεροι αγνοούμε προκλητικότατα τις πορείες , ανοίγοντας τα μάτια όταν έχουμε φτάσει πια στο τέλος...
    Ιt seems that we can never dare..

    Καλησπέρα και καλό μήνα εύχομαι :)
    βασιλιάς της μοναξιάς said...
    Φίλε μου καλησπέρα. Ξέρω, θα σκεφτείς "βρε, σαν τα χιόνια!". Ένα χιονισμένο βραβείο λοιπόν, που σίγουρα σου αξίζει! Πετάξου να το παραλάβεις από εδώ
    Να είσαι πάντα καλά και καλή συνέχεια.
    Gi Gaga Kouni Beli said...
    Ετοιμάζεστε για ταξιδάκι φίλτατε? Βλέπω ότι τώρα τελευταία έχει πέσει πολύ μαυρίλα στους bloggers. Μήπως να το ξανασκεφτόσασταν μερικοί?
    Καλό μήνα...όσο θέλουν οι Θεοί να είναι!!!
    ο αποτέτοιος said...
    yes!! this is not the fucking end!!
    Ανώνυμος said...
    αν νομιζετε οτι εκει που βγηκατε only με τα παπουτσια σας ησασταν μοναχουλης κανετε μεγα λαθος .
    θα περασω την φωτο απο το κινητο μου στο p.c. και επιφυλασσομαι....
    εγω παντως την εχω κανει φοντο!!!!!!!!! αμε!
    Aura said...
    Bρε παιδιά που πήγε ο αγαπημένος Κύριος Spy;;
    To ΄πε και το κανε; Για πάμε όλοι με μια φωνή, μήπως και αναδυθεί..



    "ΣΣΠΑΑΑΑΑΙΙΙΙΙ"!!!!!
    Spy said...
    @ thamnos:
    (Τον ταχυδρόμο ή τον Χάρο;)


    @ mamma:
    Τα κατάφερα.
    (τελευταία στιγμή)


    @ απατεώνες:
    Άμα είναι καλή, θα την φτιάξω μεθαύριο που έχω τραπέζι σε κάτι φίλους της γυναίκας μου...
    [χάλια, αλλά τι να λέμε τώρα...]


    @ Kleine wolke:
    Έχω βαρεθεί να το λέω, αλλά θα το ξαναπώ: Είμαι πολύ περήφανος για τους αναγνώστες μου!
    Spy said...
    @ ocean soul:
    Σας ευχαριστώ. Θα περάσω πάραυτα, τουλάχιστον για ένα φοντανάκι.


    @ manetarius:
    Από το Ουζμπεκιστάν.
    Είχε κι άλλα, αλλά δεν τα έψαξα. Βούτηξα όποιο βρήκα μπροστά μου κι εξαφανίστηκα...


    @ chichipiru:
    Βούτηξα, αλλά δεν ξέρω ακόμα.
    Είναι σκοτεινά εδώ...


    @ bafana:
    Εντός είσαστε και σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας. Θα μου χρειαστούν.
    Spy said...
    @ Ανώνυμος(1):
    Να, να, να, να, να, να, να, να, να, να....


    @ spy:
    Αρκεί να μην πατήσεις καμιά γριά κατά λάθος κι έχεις κι άλλα τραβήγματα...


    @ Σελιτσάνος:
    Να με συγχωρείτε.
    Μπέρδεψα τον γκρεμό και καθυστέρησα.


    @ alicia:
    Εγώ έχω δύο μόνο (παπούτσια).
    Από ανασφάλειες κάνω συλλογή.
    Spy said...
    @ manetarius(2):
    Αμάν! Ούτε ένα σ/κ δεν μπορεί να λείψει κανείς!
    (χαίρομαι που σας λείπω...)
    :)


    @ a-nonymous:
    Όχι και μεγάλη παραδρομή πάντως ανα αναλογιστείτε ότι αναφερόμουν στον ερμηνευτή, που ήταν ο Κόκκοτας.
    (>σας ευχαριστώ)


    @ madame_obscure:
    Μην υποτιμάτε τον εαυτό σας αλλά και τους άλλους. Πολλές φορές οι διαδρομές είναι ιδιαιτέρως τρομακτικές, και η ζωή δεν είναι τρενάκι του τρόμου, που μόλις τελειώσει η μάρκα σου, ξαναβγαίνεις στο φως...


    @ βασιλιάς της μοναξιάς:
    Είναι η μέρα των βραβεύσεων σήμερα;
    Σας ευχαριστώ ιδιαιτέρως για την τιμή.
    Spy said...
    @ Gi Gaga Kouni Beli:
    Μα τι λέτε τώρα;
    Μόλις γύρισα.
    (αυτό εδώ είναι μόνιμο ταξίδι...)


    @ αποτέτοιος:
    Νοτ δι εντ
    Νοτ δι εντ
    Τζαστ ριμέμπερ
    Δατ ντεθ ιζ νοτ δι εντ!


    @ Ανώνυμος(2):
    Τώρα αν σας πω ότι κατάλαβα, ψέμματα θα πω και δεν μ' αρέσει...


    @ Aura:
    Ήηηηηηρθααααα...!!!
    (Δεν ξέρω αν θα σας αρέσει, αλλά ήρθα)
    Aura said...
    Δε σας αντιλαμβάνομαι..
    Spy said...
    Γιατί, σάμπως με αντιλαμβάνομαι εγώ;

    (αφήστε...)
    Aura said...
    Φυσικά και μου αρέσει που ηρθατε. Σας ψάρωσα:)

    (Τ΄αφήνω..:( )
    Shopping Blog said...
    You simply link to one site and discount links of london that site in turn links to another site. charms bracelets That third site then links to you and completes a perfect web charms links of london that is untraceable by anything Google can do.This can build your links of london sweetie watches Serps immensely and give you a major edge over all your competition. links of london ring uk You would be surprised just how fast Google can move links of london silver necklace you up in rankings.Now is the time to stop wasting your time on useless link building that does nothing links of london silver earrings and start using a system that is prove to work..

Post a Comment



My personal songs:


Land GigsQuantcast

 

Blogger Template | Created by: Spy